ีกครั้ง
ผู้พิทักษ์จักรพรรดิไม่ได้กลับไป เขายืนอยู่ใกล้ ๆ ด้วยใบหน้าที่บิดเบี้ยว
ตรงหน้าเขามีร่างสีขาวอยู่ร่างหนึ่ง กฎอันทรงพลังของขอบเขตตั้งต้นอันแน่นในมิติโดยรอบเขา มันแผ่พลังทำลายล้างซะจนทำให้มิติบิดเบี้ยวและสั่นไหว เวลาและมิติรอบตัวปั่นป่วน
พลังของกฎปิดบังหน้าตาเขาเอาไว้ มีแค่ชุดสีขาวที่พอมองเห็นได้ ส่วนใบหน้านั้นถูกปิดบังเอาไว้
แรงกดดันอันหนักหน่วงแผ่ออกมาจากร่างกายของเขา เขาเหมือนเง็กเซียนฮ่องเต้ที่ซึ่งแรงกดดันของเขาสามารถกำจัดทุกอย่างโดยรอบได้แม้ว่าเขาจะยืนอยู่เฉย ๆ ก็ตาม
“จักรพรรดิซี ! ” เทียนซวงร้องออกมาและมองไปยังร่างสีขาวด้วยความตะลึง
นางฟ้าเฮายู่และเจี้ยนเฉินต่างก็มองตามไป
“ซีไซหยุน เจ้ารู้รึไม่ว่าข้าสร้างผลงานให้จักรวรรดิมากแค่ไหนในฐานะผู้พิทักษ์จักรพรรดิ ? เจ้าคิดจะกำจัดข้าจริง ๆ หรือ ? ” สีหน้าของผู้พิทักษ์หม่นลงและมองไปที่จักรพรรดิซี
