มตอนที่พวกนางมองมาที่เจี้ยนเฉิน พวกนางถึงกับกัดปากด้วยความไม่พอใจ
พวกนางเดาว่าเจี้ยนเฉินอาจจะเกี่ยวข้องกับผู้อาวุโสจนแม้แต่บรรพชนเองก็ต้องสุภาพด้วย ด้วยการที่มีคนแข็งแกร่งเช่นนั้นคอยหนุนหลัง มันเป็นไปไม่ได้ที่พวกนางจะทวงคืนความยุติธรรมที่พวกนางควรได้รับ แม้แต่เสด็จพ่อของพวกนางก็ไม่อาจจะช่วยได้
นางฟ้าเฮายู่อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่าองค์หญิงทั้งสองคนต้องกลับไปราวกับเป็นคนผิด นางได้พูดขึ้นมาว่า “อย่าทำเป็นว่าเสียหายอะไรมากนักเลย สาวน้อย หากเจ้าทั้งสองคนได้เป็นภรรยาของเขา แน่นอนว่าอาณาจักรนี้ต้องรุ่งเรืองในอนาคต ลูกหลานของพวกเจ้าทั้งสองจะได้รับประโยชน์ ข้าแค่ทำให้เกิดการเริ่มต้นที่ดี พวกเจ้าจะคว้าโอกาสนี้ได้หรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับการเลือกของพวกเจ้าเอง”
“นางฟ้าเฮายู่ เจ้าพูดเรื่องอะไรกัน ? ” เจี้ยนเฉินมองไปที่นางฟ้าเฮายู่ด้วยสีหน้าที่ซีดเผือด เขาไม่รู้เลยว่านางฟ้าเฮายู่ต้องการจะทำอะไร
“เจี้ยนเฉิน ข้าไม่ได้ปั่นหัวเจ้า สองคนนี้ไม่ได้ธรรมดาแบบที่เจ้าเห็น” เสียงของนางฟ้าเฮายู่ดังขึ้นมาในหัวของ เจี้ยนเฉิน
หลานเอ๋อและซิงเอ๋อรู้สึกหน้าร้อนขึ้นมาเมื่อได้ยินแบบนั้น แม้แต่ตอนที่เดินห่างออกไปได้สักหน่อย พวกนางก็ยังคงอายอยู่ดี
ถ้าเป็นคนอื่นพูดแบบนี้ พวกนางคงไล่พวกนั้นไปแล้วหรือไม่อาจจะตัดลิ้นทิ้งด้วย
แต่พวกนางกลับไม่กล้าทำอะไรแบบนั้นกับนางฟ้าเฮายู่ ผลก็คือพวกนางทำท่าเหมือนไม่ได้ยินและรีบออกจ
