ากที่นั่นไป
แต่จักรพรรดิและเทียนซวงที่เชื่อว่าพวกเขาเข้าใจนางฟ้าเฮายู่ดีนั้นได้มองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความตกตะลึงเมื่อได้ยินแบบนั้น
ทั้งสองคนไม่คิดจะเชื่อว่านางฟ้าเฮายู่จะโกหก ชัดเจนแล้วว่าเหนือเทพตรงหน้านี้ดูซับซ้อนกว่าที่พวกเขาคิดเนื่องจากเฮายู่ได้พูดแบบนี้ออกมา
“เขาคือเจี้ยนเฉิน” เฮายู่พูดออกมา
“เจี้ยนเฉิน ? ” เทียนซวงและจักรพรรดิแสดงสีหน้าสงสัยออกมา ทั้งสองพบว่าชื่อนี้มันฟังไม่คุ้นหู
แต่หมานเย่กลับตาเป็นประกายขึ้นมา เขามองไปที่เจี้ยนเฉินและเอ่ยว่า “เจ้าคือเจี้ยนเฉินที่มาจากภาคใต้งั้นหรือ ? ”
สำหรับคนที่ยิ่งใหญ่ดังเช่นจักรพรรดิและเทียนซวงนั้น เป็นธรรมดาที่ย่อมจะไม่รู้จักชื่อของเจี้ยนเฉิน แต่หมานเย่คุ้นกับมันดี
นี่เพราะเขาเคยอิจฉาเจ้าของชื่อนี้ เจี้ยนเฉินไม่เคยมีชื่อในป้ายทำเนียบขั้นเหนือเทพแต่ชื่อเสียงของเขาก็แผ่ไปทั่วทั้งภาคใต้และมาถึงภาคเหนือ เจี้ยนเฉินนั้นโด่งดังยิ่งกว่าหมานเย่ที่มีข่าวลือบอกว่ามีความแข็งแกร่งพอที่จะมีชื่อในป้ายทำเนียบได้
“เจี้ยนเฉินแห่งภาคใต้หรือ ? ” เจี้ยนเฉินเริ่มสงสัยขึ้นมาเมื่อได้ยินแบบนั้น ทำไมต้องมีคำว่าภาคใต้ด้วย ? เขาไม่ได้อยู่ภาคใต้แล้วไม่ใช่หรือ ?
แต่ชัดแล้วว่ามันไม่ใช่เวลามาคิดในคำถามนี้ เขาป้องมือและพูดขึ้น “ข้าคือเจี้ยนเฉินจริง ๆ ข้าแค่สงสัยว่าข้าใช่เจี้ยนเฉินที่พี่หมานเย่พูดถึงหรือไม่ ยังไงซะก็มีหลายคนที่ใช้ชื่อและแซ่เดียวกันกับข้าในโลก”
“ เป็
