นเจ้านี่เอง เจ้าคือคนในข่าวลือ” หมานเย่มองไปที่เจี้ยนเฉิน หลังจากนั้นเขาก็เริ่มแผ่เจตจำนงในการต่อสู้ออกมา เขาก้าวออกมาข้างหน้าและมองมาที่เจี้ยนเฉิน “เจี้ยนเฉิน ข้าต้องการท้าทายเจ้า “
“อย่าไร้มารยาท ! ” เทียนซวงพูดด้วยท่าทีเฉยเมย นางสนใจแค่เรื่องเดียวในตอนนี้ซึ่งคือภูมิหลังที่เจี้ยนเฉินมีจนถึงทำให้พี่สาวเฮายู่ชมเขาออกมาขนาดนี้
พลังของหมานเย่สลายไปในทันทีและเขาก็ได้พูดขึ้นมาอย่างสุภาพ “ขอรับ อาจารย์ ! ”
นางฟ้าเฮายู่มองไปที่เมืองและบอกกับเจี้ยนเฉินว่า “โสเภณีตัวน้อยยังคงอยู่ที่นั่น เจี้ยนเฉินมากับข้า ได้เวลาไปจัดการกับนางแล้ว” เมื่อพูดจบ เฮายู่ก็ได้บินออกไปทันที นางไม่ได้เคลื่อนที่อย่างรวดเร็วแต่อย่างใด
ด้านหลังนางนั้น เจี้ยนเฉินลังเลเล็กน้อยก่อนจะตามไปด้วย เขาได้ไปถึงสวนลอยฟ้ากับนางฟ้าเฮายู่ แค่กวาดสายตามอง เขาก็เห็นหย่าซีเหลียนที่ลอยเคว้งอยู่ในอากาศ
ในเวลาเดียวกันเขาก็เห็นผู้คนมากมายมารวมตัวกันด้านล่าง
เมื่อเห็นแบบนั้นก็ทำให้เจี้ยนเฉินตะลึง นางฟ้าเฮายู่กลับทิ้งแม่ทัพกองทัพที่เจ็ดของลัทธิปีศาจชั้นฟ้าอย่างหย่าซีเหลียนเอาไว้ในสภาพเปลือยกายเช่นนี้ต่อหน้าคนนับไม่ถ้วนให้ผู้ชายมองจาบจ้วงได้ตามใจชอบ
เขาไม่กล้าคิดเลยว่าแม่ทัพที่ยิ่งใหญ่จะเป็นยังไงหากข่าวนี้ไปถึงลัทธิปีศาจชั้นฟ้า ไม่รู้ว่ามันจะเกิดสงครามขึ้นหรือไม่
