ตอนที่ 1897: เจี้ยนเฉินกลับมา
คำพูดของไคยะทำให้ปรมาจารย์เฉินหลงประหลาดใจเล็กน้อย ดวงตาชราของเขาสั่นไหวขณะที่เขาจ้องมองไคยะอย่างไม่สบายใจ สีหน้าของเขาดูแปลกไป หลังจากนั้นเขาก็ขมวดคิ้วเบา ๆ พร้อมกับมีท่าทีสับสน
ในขณะที่เขาเห็นไคยะ เขาได้สัมผัสกับความคุ้นเคยที่ไม่รู้จัก
มันไม่รู้เพราะเขาไม่มั่นใจว่าเขาไม่เคยหญิงสาวคนนี้มาก่อนหรือไม่ แม้ว่าเขาจะไม่สนใจกับข้อเท็จจริงที่ว่าเฉินหลงไม่เคยมีมิตรแท้เลยมาตั้งแต่ที่เขาเริ่มบ่มเพาะ ไคยะเองก็อ่อนแอ นางเป็นเพียงเซียนจักรพรรดิ แม้ว่าเขาจะเห็นนางในอดีต เขาก็จำนางไม่ได้ ในสายตาของเขา คนอย่างนางเป็นได้แค่มด
ตามธรรมชาติมันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะสัมผัสได้ถึงความคุ้นเคยจากมด
นั่นเป็นสาเหตุที่แปลกประหลาด เขาไม่เพียงแต่รู้สึกความคุ้นเคย แต่ไคยะเองก็ดูเหมือนจะรู้สึกถึงมันแต่ไม่สามารถอธิบายได้เหมือนกับคำพูดที่นางพูดกับเขา
ปรมาจารย์เฉินหลงไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงครุ่นคิดมากขนาดนี้
ยิ่งไปกว่านั้นส่วนที่เติมเต็มความไม่อยากจะเชื่อของเขาคือวิญญาณในกับดักก็คิดแบบนี้เช่นกัน เป็นผลทำให้เรื่องนี้มีความซับซ้อนอย่างมาก
“เจ้าเป็นใครกัน ? ” ปรมาจารย์เฉินหลงถามขณะที่จ้องมองไคยะ
ในเวลานั้นแม้กระทั่งเขาที่เป็นขั้นเหนือเทพช่วงปลายก็ยังสับสน
“ข้าชื่อไคยะ” ไคยะจ้องมองปรมาจารย์เฉินหลงพร้อมกับจ้องมองแหวนมิติบนนิ้วของเขาเป็นครั้งคราว ความอยากรู้อยากเห็นปรากฏอยู่ในแววตาของนางขณะที่นาง
