เขาเกาหัวแต่ก็ไม่อาจคิดได้ว่ามันเพราะเหตุใด
ไคยะและปรมาจารย์เฉินหลงยิ่งคุยยิ่งถูกคอและความรู้สึกสนิทสนมก็มากขึ้นเรื่อย ๆ พวกเขาไม่ได้รู้สึกเหินห่างกันเลย สิ่งนี้ทำให้พวกเขาทั้งสองรู้สึกแปลก ๆ ราวกับว่าพวกเขาเป็นสหายสนิทกันหรืออะไรบางอย่าง
“ไคยะดูเหมือนเจ้าและข้าจะโชคดีที่ได้มาพบกัน อย่างไรก็ตามการบ่มเพาะของเจ้าต่ำเกินไปขณะนี้ ดังนั้นจึงเป็นเรื่องง่ายที่เจ้าจะประสบอันตราย ทำไมเจ้าไม่ไปกับข้าตอนนี้ ? ใช้ป้ายอาคมสามแผ่นก่อตัวเป็นค่ายกล ป้ายอาคมแต่ละแผ่นจะสามารถป้องกันการโจมตีจากขั้นเหนือเทพช่วงปลายได้ เอาจี้หยกนี้ติดตัวตลอดเวลา ข้าสามารถช่วยชีวิตเจ้าได้ในเวลาสำคัญ เหรียญผลึกระดับสูงนี้จะช่วยให้ความแข็งแกร่งของเจ้าเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว” ปรมาจารย์เฉินหลงนำสิ่งต่าง ๆ ออกมาจากแหวนมิติและวางไว้ตรงหน้าไคยะ
แม้แต่ปรมาจารย์เฉินหลงเองก็รู้สึกว่าเหลือเชื่อ จริง ๆ แล้วเขาได้ของขวัญจากบางคนมาหลายอย่าง ถ้าในอดีตเขาคงไม่เชื่อเลยว่าเขาจะเป็นคนใจกว้างขนาดนี้ได้
เหรียญผลึกระดับสูงนั้นไม่ได้มีความหมายอะไรกับเขาเลย แต่ป้ายอาคมที่สามารถป้องกันการโจมตีจากขั้นเหนือเทพช่วงปลายนั้นไม่อาจประเมิณค่าได้ มันยากที่จะสร้างมันแต่ละอัน
และจี้หยกยิ่งมีค่ามากกว่า ไม่เพียงแต่เป็นวัตถุเซียนที่มีคุณภาพสูงเท่านั้น แต่ยังเป็นสมบัติที่สามารถปกป้องได้ด้วยตัวเอง เมื่อถูกโจมตี จี้จะเริ่มการใช้งานด้วยตัวเองและสร้างม่านแสงที่ทรง
