ใบหน้าของเขาเป็นครั้งคราวเช่นกัน บางสิ่งที่ดูเหมือนจะทำให้เขาหนักใจ
“ตอนนี้ตระกูลเทียนหยวนได้อยู่ในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียนได้อย่างมั่นคง มันไม่ใช่เรื่องง่าย ข้าหวังว่าเราจะสามารถผ่านพ้นการบุกรุกครั้งใหญ่จากกองพันทั้งสามของลัทธิปีศาจชั้นฟ้า” เจี้ยนเฉินพูดกับตัวเองเบา ๆ เขารู้สึกกดดันเมื่อกองพันทั้งสามของลัทธิปีศาจชั้นฟ้ากำลังรุกรานอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน
นี่เป็นเพราะเขาไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว มีตระกูลที่ทรงพลังไม่กี่ตระกูลที่อยู่เบื้องหลังของเขาพร้อมกับคนจำนวนมาก มันไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับเขาที่จะจัดการทุกอย่างในแคว้นตงอัน มันจะดีที่สุดที่เขาจะไม่ทิ้งใครไป
ในเวลานี้สีแสงสีทอง นูบิสที่สวมเสื้อผ้าสีทองจู่ ๆ ก็ปรากฏขึ้นด้านหน้าเจี้ยนเฉิน เขาไม่ได้มีท่าทีสุภาพและนั่งฝั่งตรงข้ามเจี้ยนเฉินลงทันที เขาหยิบชาที่เจี้ยนเฉินเทลงในถ้วนและพูดว่า “น้องเจี้ยนเฉิน ตอนนี้เจ้าต้องยุ่งอีกแล้ว มันยากที่จะเห็นเจ้าในตระกูล ในช่วงเวลาไม่กี่สิบปีที่ผ่านมา ข้าเห็นเจ้าเพียงไม่กี่ครั้ง”
เจี้ยนเฉินอดยิ้มไม่ได้ “เราทุกคนก็กลายเป็นขั้นเทพแล้ว หากเราฝึกฝนอย่างสันโดษสักหนึ่งร้อยปี มันก็ผ่านแค่กระพริบตาและหนึ่งพันปีก็เหมือนสิบวินาที มันจะเทียบกับไม่กี่สิบปีได้อย่างไร ? ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปการไม่เห็นข้าตลอดเวลาพันปีหรือหมื่นปี มันก็เป็นเรื่องธรรมดา”
“นั่นก็สมเหตุผล” นูบิสพยักหน้าเห็นด้วย เขามองเจี้ยนเฉินและพู
