ดต่อ “เมื่อมาคิดว่าเจ้าคงไม่ได้เรียกข้า นูบิสผู้ยิ่งใหญ่ มาแค่คนเดียวคงไม่ใช่มาเพื่อถกเถียงกันเกี่ยวชีวิตที่ผ่านมา มันต้องมีอย่างอื่นอีก”
“ถูกต้อง ข้าเรียกเจ้ามาเพื่อมอบหมายบางอย่างให้เจ้า” เจี้ยนเฉินกล่าวพลางโยนแหวนมิติไปให้นูบิสทันที
นูบิสไม่ได้คิดอะไรมาก ของขวัญสำหรับเจี้ยนเฉินอาจจะเป็นเหรียญผลึกหรือสมบัติสวรรค์
อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาเห็นสิ่งที่อยู่ในแหวนมิติ เขาก็หวาดกลัวพลางกระโดดขึ้นทันทีด้วยความตกใจ พร้อมกับใบหน้าที่ตกอกตกใจของเขา
“โอ้ว สวรรค์ นะ-นะ-นะ-นี่คือ ? เจี้ยนเฉิน จะ-เจ้าได้รับสิ่งนี้มาจากที่ไหน ? ” ดวงตาของนูบิสเบิกกว้างเมื่อเขามองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความตกใจอย่างรุนแรง ความไม่อยากจะเชื่อได้แสดงอยู่บนใบหน้าของเขา
“ข้า-มันเป็นของที่ทรงพลังมาก ตายแล้ว มันยังคงมีสถานที่น่ากลัวอยู่อีก ขะข้าต้องตาฝาดไปแล้ว ต้องตาฝาดเป็นแน่” นูบิสบ่น เสียงของเขาสั่นเล็กน้อยขณะที่เขาขยี้ตาอย่างแรง เขาถูกล่อลวงให้เอาหัวมุดเข้าไปในแหวนมิติเพื่อมองให้ชัดเจน
ท้ายที่สุดหลังจากที่ยืนยันหลายครั้ง เขาก็ต้องยอมรับว่าสิ่งที่เขาเห็นเป็นของจริง
สิ่งของในแหวนมิติคือศพของอสรพิษทองริ้วเงินจากภูเขาหยินเจ็ดทลาย มันเป็นราชาเทพช่วงปลาย
“ถ้าข้าจำไม่ปิด ของสิ่งนี้ต้องมีประโยชน์กับเจ้า”เจี้ยนเฉินกล่าว
นูบิสพยักหน้าอย่างแรง เขาพูดอย่างตื่นเต้น “มันไม่ได้มีประโยชนืมากมายนัก นอกจากข้าจะมีโชค ถ้าข้าดูดซับแก่นสายโลหิต
