ตอนที่ 1888: ไคยะฟื้น
เจี้ยนเฉินกลับไปยังตระกูลเทียนหยวนและเข้าไปยังห้องลับ เพียงโบกมือก็ปรากฏโลงผลึกก็ลอยออกมาจากโถงศักดิ์สิทธิ์จันทร์แจ่ม
สัตว์อสูรกลืนสวรรค์เจ็ดสีที่มีขนาดเท่ากำปั้นเกาะอยู่บนโลง อย่างไรก็ตามมันแตกต่างจากเมื่อก่อน การบ่มเพาะมันไม่ได้เพิ่ม ขณะที่อยู่บนหน้าของไคยะ แววตาที่ฉลาดของมันเต็มไปด้วยความสงสัย ในขณะเดียวกันก็เต็มไปด้วยความคาดหวัง
ในความจริงมันไม่ใช่เวล่าที่นานนัก นับตั้งแต่ที่เจี้ยนเฉินต่อสู้กับราชาเทพในเทือกเขาหยินเจ็ดทลาย
โดยธรรมชาติแล้วเจี้ยนเฉินไม่รู้ถึงสิ่งผิดปกติของสัตว์อสูรกลืนสวรรค์เจ็ดสี เขามาที่โลงผลึกและค่อย ๆ ยกฝาขึ้น เขายังเปิดใช้งานค่ายกลภายในห้อง
หลังจากที่ทำทุกอย่างเสร็จแล้ว เขาหยิบดอกไม้ศิลาหัวใจสมุดและดอกเมฆม่วง ที่เขาได้รับมาจากเทือกเขาหยินเจ็ดทลาย
กลิ่นที่ท่วมท้นกระจายออกไปรอบ ๆ ทันที เพียงสูดหายใจแค่ครั้งเดียวมันก็ชะล้างจิตใจและทำให้คนรู้สึกสบายตัวเป็นอย่างมาก
กลิ่นหอมถูกแยกกระจายกันอย่างหนาแน่นภายในห้องเล็ก ๆ และไม่มีการลอยออกไปไหน
ไม่อย่างนั้นกลิ่นหอมจะกระจายไปทั่วเมืองในเวลาสั้น ๆ
ทั้งหมดนี้เป็นเพราะดอกเมฆม่วงที่เป็นดอกไม้ระดับเทพ
ตาของสัตว์อสูรกลืนรุ้งสวรรค์สว่างขั้นทันที สุดท้ายมันก็ละสายตาจากไคยะและหันมามองมือทั้งสองที่ถือดอกไม้ของเจี้ยนเฉิน มันตื่นเต้นและกระพือปีกบินวนเจี้ยนเฉินอย่างมีความสุข
ราวกับมันรู้ว่าเจี้ยนเฉินจะสามารถปลุก
