ไคยะได้ในครั้งนี้
เจี้ยนเฉินลังเลเล็กน้อยด้วยสมบัติสวรรค์ทั้งสองก่อนที่เขาจะตัดสินใจใช้ดอกไม้หัวใจศิลาสมุดก่อน
หากดอกไม้นี้ปลุกไคยะให้ตื่นขึ้นมา เขาจะเหลือสมบัติสวรรค์ระดับเทพ
ไม่นาน เจี้ยนเฉินก็ป้อนดอกไม้เข้าไปในปากของไคยะ ทันใดนั้นมันก็กลายเป็นลูกบอลพลังงานและรวมตัวเข้ากับวิญญาณของไคยะ
เจี้ยนเฉินจ้องมองไปที่ไคยะโดยไม่กระพริบตาเลย มีความกังวลอย่างมากบนใบหน้าของเขาพร้อมกับความคาดหวังบางอย่าง
เวลาผ่านไปอย่างเงียบ ๆ ในไม่ช้ามันก็ใช้เวลา 2 ชั่วยามแล้วตั้งแต่ไคยะได้รับดอกไม้หัวใจศิลาสมุด นางก็ยังไม่ตื่น
“ดูเหมือนว่าข้าจะไม่สามารถเก็บดอกเมฆม่วงไว้ได้” เจี้ยนเฉินคิดก่อนที่จะป้อนสมบัติสวรรคระดับเทพเข้าปากไคยะอย่างไม่ลังเล เขาอดไม่ได้ที่จะคิดกับตัวเองว่า “เจ้าเป็นแค่เซียนจักรพรรดิแท้ ๆ แต่เจ้าถึงกับต้องใช้สมบัติสวรรค์มากมายเพื่อฟื้นวิญญาณเจ้า นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้เห็นอะไรที่มันแปลกอย่างนี้”
“อย่างไรก็ตามดอกเมฆม่วงเป็นสมบัติสวรรค์ขั้นสูงสุดที่ข้าเคยได้มา หากยังไม่ได้ผล ข้าก็หมดทางเลือกแล้วจริง ๆ ”
“ไคยะ เจ้าตื่นได้แล้ว…”
เจี้ยนเฉินตื่นเต้นมาก ในตอนนี้ทั้งเขาและสัตว์อสูรกลืนรุ้งสวรรค์ได้มุ่งความสนใจไปที่ไคยะอย่างมาก
อย่างไรก็ตามในตอนนี้สีหน้าของเจี้ยนเฉินเปลี่ยนไป เครื่องรางหยกที่แผ่แสงสีเงินที่เขาใช้เพิ่มพลังวิญญาณแต่เดิมในตระกูลเทียนหยวนก็แตกลง
สีหน้าของเจี้ยนเฉินเปลี่ยนไปเล็กน้อย ตอนนี
