่แทรกซึมนั้นเกินกว่าพลังของขอบเขตตั้งต้นส่วนใหญ่ไปแล้ว หากนางยังฟื้นฟูไม่เสร็จ นั่นก็หมายความว่านางทรงพลังอย่างมาก…”
ราชาศักดิ์สิทธิ์พึมพำกับตัวเองเบา ๆ ประกายสายตาของเขาสั่นไหวอย่างไม่สบายใจ
ในเทือกเขาโบราณของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน เจี้ยนเฉินและนางฟ้าเฮายู่ได้พักอยู่ที่ถ้ำที่พวกเขาสร้างขึ้น มีไข่มุกราตรีเม็ดใหญ่ให้ความสว่างภายในถ้ำถูกติดไว้ที่บนผนังถ้ำขณะที่มันแผ่แสงอ่อน ๆ ลงมา
เจี้ยนเฉินนั่งลงกับพื้น เขาจ้องมองนางฟ้าเฮายู่ผู้ที่นั่งอยู่ด้านหน้าของเขาหรือจะพูดให้ชัดคือเขาจ้องมองดอกไม้เมฆม่วงในมือของนางฟ้าเฮายู่
ดอกไม้เมฆม่วงนั้นคล้ายกับดอกไม้แห่งวิถีเป็นอย่างมาก มันถูกปลูกลงบนแผ่นหยกและค่อย ๆ ดูดซับผ่านทางค่ายกลที่อยู่บนหยกเพื่อเติบโต ค่ายกลที่ป้องกันดอกไม้และหยกนั้นอยู่ในระดับราชาเทพ
นางฟ้าเฮายู่กำจัดค่ายกล
อย่างไรก็ตามด้วยความแข็งแกร่งของนางในขอบเขตตั้งต้น การกำจัดค่ายกลระดับราชาเทพจึงง่ายราวกับปอกกล้วย ค่ายกลหายไปหลังจากใช้เวลากว่า 1 ชั่วยาม
หากไม่ใช่ว่าความจริงที่ว่านางฟ้าเฮายู่เป็นกังวลว่าจะทำลายดอกไม้ไปพร้อมกับค่ายกลด้วย มันก็ไม่จำเป็นที่จะให้นางต้องใช้เวลาถึง 1 ชั่วยามด้วยความแข็งแกร่งของนาง กฏของเขตตั้งต้นที่นางมีก็เพียงพอที่จะทำลายค่ายกลนี้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว
เจี้ยนเฉินถือดอกไม้เมฆม่วงและสูดดมกลิ่นของมัน นี่เป็นสมบัติสวรรค์ระดับเทพ โดยปกติแล้วเขามีความมั่นใจ
