อย่างมากว่าเขาจะสามารถปลุกไคหยาด้วยดอกไม้นี้ได้
“ดอกไม้เมฆม่วงนั้นมีค่า แต่มันถูกใช้เพื่อบำรุงดอกไม้แห่งวิถีเท่านั้น ดอกไม้แห่งวิถีนี้ล้ำค่าอย่างแท้จริง” นางฟ้าเฮายู่กล่าว นางจ้องมองไปที่เขาและพูดอย่างจริงจัง “ส่วนที่มีค่าที่สุดของดอกไม้แห่งวิถีไม่ใช่แก่นแท้ที่อยู่ในตัวดอกไม้ที่ซ่อนอยู่ภายในที่จะเอามาเพิ่มการบ่มเพาะของคนเรา แต่เป็นการเข้าใจกฏของโลกภายในดอกไม้แทน โดยพื้นฐานแล้วมันสามารถเพิ่มโอกาสให้ราชาเทพทะลวงเข้าไปยังขอบเขตตั้งต้นได้ถึงห้าในสิบส่วน”
“ยิ่งไปกว่านั้น ไม่เพียงแต่ดอกไม้แห่งวิถีจะมีประสิทธิภาพสำหรับราชาเทพเท่านั้น แต่มันยังช่วยให้เข้าใจถึงขอบเขตอสงไขยด้วยเช่นกัน มันสามารถเพิ่มโอกาสในการทะลวงระดับได้ถึงสองในสิบส่วน”
“ด้วยเหตุนี้ข้าสามารถบอกได้เลยว่าดอกไม้แห่งวิถีเป็นสมบัติขององค์ชายเก้าที่จะทะลวงไปยังขอบเขตอสงไขย มันสำคัญกับเขาอย่างมาก ตั้งแต่นี้ต่อไปเจ้าต้องระวังองค์ชายเก้า เมื่อเขาพบร่องรอยใด ๆ ที่สืบมาหาเจ้า มันจะไม่ดีต่อตัวเจ้าเลย นอกจากนี้ข้าก็ไม่อาจอยู่ข้าง ๆ เจ้าได้ตลอดไป”
นางฟ้าเฮายู่เตือนเจี้ยนเฉินอย่างจริงจังและขึงขัง เจี้ยนเฉินในตอนนี้ยังอ่อนแออยู่ เขาไม่มีพลังมากพอที่จะต่อสู้กับองค์ชายเก้าที่ครอบครองจักรวรรดินิรันดน์ตะวันโลหิตแห่งภูมิภาคทางใต้
นี่เป็นเพราะจักรวรรดินิรันดน์ตะวันโลหิตเป็นผู้ปกครองภูมิภาคทางใต้
เจี้ยนเฉินพยักหน้าอย่างจริงจัง เขายังเข้าใจความสำค
