วืด ! วืด ! วืด…
เถาวัลย์พุ่งไปตามอากาศ ดูเหมือนว่ามันจะหลุดพ้นจากข้อจำกัดของมิติ เพียงพุ่งออกไประยะทางที่มันทำได้ก็เร็วเท่ากับตอนที่เจี้ยนเฉินใช้อสนีบาต
อย่างไรก็ตามแม้ว่าเถาวัลย์จะเร็วมาก แต่ร่างอสนีบาตของเจี้ยนเฉินก็เร็วขึ้นไปอีก ระยะห่างระหว่างพวกเขาทั้งสองเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
“เต๋าตี้ หยุดเขา” พลังจิตอีกด้านปรากฏขึ้นเมื่อเถาวัลย์ไม่อาจหยุดเจี้ยนเฉินได้ พลังจิตตรงนั้นได้พุ่งเข้าหาถ้ำที่อยู่ใกล้เคียงโดยตรง
“ฉีเจิ่ง เจ้าติดหนี้ข้า” มีเสียงหยาบและหนักดังออกมาจากถ้ำ
จากนั้นเจี้ยนเฉินก็รู้สึกว่าร่างกายถูกบีบ พื้นที่รอบ ๆ ตัวของเขาถูกแช่แข็งและกักขังเขาเอาไว้ เขาขยับไม่ได้แม้แต่กระดิกนิ้วก็ทำไม่ได้
“ปราณกระบี่ลึกซึ้ง ! ”
เพียงความคิด ปราณกระบี่ก็ปรากฏขึ้นเหนือหัวของเขา มันแผ่เจตจำนงกระบี่ที่น่าตกใจอย่างยิ่งออกมา
ตูม !
ปราณกระบี่ลึกซึ้งโจมตีพื้นที่ถูกแช่แข็งโดยตรงทำให้มันสั่นสะเทือนอย่างแรง คุกที่เกิดจากการแช่แข็งพื้นที่ถูกทำลายจนเกิดเสียงดัง
“หืม ? ผู้บุกรุกพอจะมีทักษะอยู่บ้าง” มีเสียงอุทานดังออกมาจากถ้ำที่สอง
อย่างไรก็ตามหลังจากที่เจี้ยนเฉินถูกหยุดลงเพียงชั่วคราว เถาวัลย์หนาก็ขึ้นมาพันรอบ ๆ ตัวของเขาจนมืดมิด
เจี้ยนเฉินใจหายวูบ เขาใช้ปราณกระบี่ลึกซึ้งเส้นที่สองฟันไปที่เถาวัลย์
อย่างไรก็ตามเถาวัลย์นี้ก็ยากเกินกว่าที่คิด ปราณกระบี่ลึกซึ้งตัดมันได้เพียงแค่ 2 เส้นเท่านั้น ไม่เพียงแต่มัน
