ับแต่งพิษในแกนต้นไม้และแกนอสูร” เจี้ยนเฉินถอนหายใจเบา ๆ และปล่อยวาง ก่อนที่จะเดินทางต่อไป
เป้าหมายหลักของเขาในการมาที่นี่ภูเขาหยินเจ็ดทลายนั้น เขาไม่ได้มาเพื่อหาแกนต้นไม้หรือแกนอสูร เขามาที่นี่เพื่อเอาสมบัติสวรรค์ที่สามารถรักษาวิญญาณ
ระหว่างทางเขาพบสมบัติสวรรค์ไม่กี่อย่างที่เติบโตที่นี่ แต่น่าเสียดายที่พวกมันทั้งหมดปนเปื้อนจากหมอกพิษ ทำให้พวกมันกลายพันธุ์และพิษก็รุนแรงมาก พวกมันร้ายแรงเกินกว่าจะกินได้
เจี้ยนเฉินไม่พบสมบัติสวรรค์ใด ๆ ที่มีประโยชน์ในการรักษาวิญญาณ
หลังจากเดินทางไปอีก 10 กิโลเมตร ดวงตาของเจี้ยนเฉินก็หรี่ลง เมื่อเห็นดอกไม้สีขาวห่างจากเขาไป 100 เมตร มันมีขนาดเท่าฝ่ามือ มันถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีขาวศักดิ์สิทธิ์ แม้ว่าหมอกพิษจะล้อมรอบมันแต่ก็ยังไม่อาจเจาะเข้าไปในแสงของดอกไม้สีขาวได้ทำให้มันเติบโตได้แม้ว่าจะมีหมอกพิษล้อมรอบตัวมัน
“นั่นมันดอกไม้หัวใจศิลาสมุด”ดวงตาของเจี้ยนเฉินเบิกกว้างและตื่นเต้นอย่างมาก
ดอกไม้หัวใจศิลาสมุดเป็นสมบัติสวรรค์ที่สามารถรักษาวิญญาณได้ มันมีระดับใกล้เคียงกับบัวดึงวิญญาณ ซึ่งมีระดับสูงมากและเป็นสมบัติสวรรค์ที่หายาก
ในเวลานี้มีเสียงคำรามของสัตว์อสูร พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างแรงราวกับสัตว์วิเศษมีความสูง 6 เมตรพุ่งจากระยะไกล ดูเหมือนว่าจะเป็นหมูป่าตัวอ้วนแต่มันก็มีปีกอยู่ข้างหลังคู่หนึ่ง เนื่องจากมันมีขนาดใหญ่มาก ปีกเล็ก ๆ ของมันจึงไม่อาจพามันบินขึ้นไปได้
