แคว้นต้าเยี่ยมิได้เคร่งครัดเรื่องข้อบังคับของสตรี ริมฝั่งน้ำจึงมีสตรีมากมายเดินขวักไขว่ บ้างก็มาเป็นกลุ่มสามคนห้าคน เลือกซื้อของข้างทาง บ้างก็เดินเล่นกับพี่น้องของตน
“ที่นี่คือตลาดริมน้ำของเมืองจิ่วเจียง เป็นตลาดที่เปิดทั้งวัน มีแผงตั้งขายของตลอดทั้งกลางวันและกลางคืน”
เมืองจิ่วเจียงมีตลาดที่เปิดทั้งวันด้วยหรือ แม้แต่เมืองหลวงก็ยังไม่มี!
ฉู่อี้เห็นอวิ๋นเจียวทำท่าทางอยากรู้อยากเห็น จึงยิ้มๆ พลางอธิบายว่า “เมืองจิ่วเจียงตั้งอยู่ติดภูเขาและแม่น้ำ คนที่นี่จึงทำมาหากินทั้งจากการพึ่งพาภูเขาและแม่น้ำ ไม่ว่าจะเป็นการขนส่งทางน้ำและการประมง เรือเหล่านี้ต่างออกแต่เช้าและกลับเข้าฝั่งตอนดึก ยิ่งไปกว่านั้นเวลาที่กลับเข้าฝั่งก็ยังไม่แน่นอน นานวันเข้า พวกพ่อค้าแม่ค้าที่หาเลี้ยงชีพด้วยการค้าขายกับคนบนเรือจึงไม่ปิดร้านเพียงแค่ผลัดกันมาเฝ้าเท่านั้น”
“อ้อ ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง” ท่าเรือจิ่วเจียงกว้างขวาง มีเรือจอดเทียบท่านับไม่ถ้วน ดูคึกคักและเจริญรุ่งเรืองเป็นอย่างยิ่ง
อวิ๋นเจียวเดินเที่ยวชมตลาดไปเรื่อยๆ เห็นว่าร้านขายอาหารล้วนเต็มไปด้วยผู้คน ส่วนใหญ่เป็นคนงานบนเรือและลูกเรือ หรือพ่อค้าที่เดินทางไปมา ความเจริญรุ่งเรืองของแต่ละพื้นที่ล้วนมีปัจจัยเอื้ออำนวย ตลาดริมน้ำแห่งนี้ก็เช่นกัน ความ
