เจริญรุ่งเรืองนี้ล้วนมาจากการขนส่งทางน้ำที่เฟื่องฟูของเมืองจิ่วเจียง
เมื่อเห็นตลาดริมน้ำที่คึกคักเช่นนี้ อวิ๋นเจียวก็นึกขึ้นได้ว่าบางทีวันหนึ่งหมู่บ้านไหวซู่ก็อาจจะเจริญรุ่งเรืองขึ้นมาได้
“โคมลอยแม่น้ำขายอยู่ตรงไหน พวกเรารีบไปซื้อโคมลอยแม่น้ำกันเถิดเจ้าค่ะ!” อวิ๋นเจียวเห็นร้านขายโคมลอยแม่น้ำอยู่ด้านหน้า โคมลอยแม่น้ำที่วางขายอยู่ล้วนสวยงามทั้งสิ้น จึงอดไม่ได้ที่จะร้องตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น
แม้จิตวิญญาณภายในร่างนี้จะเป็นหญิงสาววัยเกือบสามสิบปี ทว่าเพราะเติบโตมาจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้านางจึงไม่เคยสัมผัสกับความสุขในวัยเด็กอย่างแท้จริง
แม้ว่าผู้อำนวยการและเจ้าหน้าที่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าล้วนใจดี ทว่าสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าขาดแคลนทุนทรัพย์และบุคลากร พวกเขาทำได้เพียงดูแลให้เด็กๆ อิ่มท้องและมีเสื้อผ้าใส่ให้ความอบอุ่นก็เต็มกลืนแล้ว จะเอาเวลาและกำลังที่ไหนมาใส่ใจคุณภาพชีวิตในวัยเด็กของพวกเขาเล่า?
ส่วนฉู่อี้ก็เป็นเด็กที่ไร้ซึ่งวัยเด็กเช่นกัน นับตั้งแต่จำความได้ เขาก็แอบฝึกวิชากับคนของสำนักโม่ ทั้งยังต้องเรียนรู้วิธีเอาตัวรอดจากการถูกโจมตีทั้งต่อหน้าและลอบสังหาร เรียนรู้วิธีเอาชีวิตรอด
เขาถูกอวิ๋นเจียวดึงมือให้วิ่งไปข้างหน้า ได้ยินเสียงหัวเราะสดใสราวกับกระดิ่งเง
