ิน มองดูร้านขายโคมลอยแม่น้ำที่อยู่ใกล้เข้ามาทุกที ความสุขในวัยเด็กที่เขาไม่เคยมีก็ผุดขึ้นมาในใจของเขาเช่นกัน
“คุณชาย คุณหนู สนใจซื้อโคมลอยแม่น้ำหรือขอรับ? เลือกได้ตามสบายเลยขอรับ ข้าลดราคาให้พิเศษเลย”
อวิ๋นเจียวเขย่ามือของฉู่อี้เบาๆ พลางชี้ไปที่โคมลอยแม่น้ำในร้าน “ข้าเอาทั้งหมดนี่เลยเจ้าค่ะ!”
ฉู่อี้ยิ้มๆ พลางลูบหัวนางอย่างเอ็นดู “ได้สิ! เถ้าแก่ โคมลอยแม่น้ำทั้งหมดนี่พวกข้ารับไว้เอง!”
เถ้าแก่ได้ยินดังนั้นก็ยิ้มหน้าบานรีบพูดด้วยน้ำเสียงประจบประแจง “ขอรับๆ เดี๋ยวข้าห่อให้คุณชายเอง คุณชายนี่ช่างตามใจน้องสาวเสียจริง!”
อวิ๋นเจียวรีบแก้ “ท่านตา ข้าไม่ใช่น้องสาวเขาสักหน่อย!”
เถ้าแก่ยิ้มจนหน้าบาน เขาแค่กล่าวเยินยอไปอย่างนั้นไม่ได้คิดจริงจังอะไรนัก “ฮ่าๆ คุณชายกับคุณหนูเดินเคียงคู่กันราวกับเทพเซียน ไม่ว่าจะเป็นพี่น้องหรือคู่หมั้นคู่หมายต่างก็ดูเหมาะสมกันทั้งนั้น!”
อวิ๋นเจียวถึงกับไปไม่เป็น: … ใครเป็นคู่หมั้นคู่หมายกับฉู่อี้กัน?
มุมปากของฉู่อี้ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้เอ่ยสิ่งใดออกมา แม้ว่าเขาและอวิ๋นเจียวต่างก็อายุยังน้อย เขาก็ไม่ได้คิดเรื่องนี้ แต่พอได้ยินคำว่า ‘คู่หมั้นคู่หมาย’ ฟังดูแล้วก็ไม่เลวเลยทีเดียว
อวิ๋นเจียวไม่อยากฟังเถ้าแก่พูดต่อ จึงรีบถามราคา “ท่านตา ทั้งหมดน
