่ออายุหนึ่งปี ใช้คะแนนไปสิบคะแนน ต่ออีกหนึ่งปีก็ใช้ยี่สิบคะแนน ต่ออีกหนึ่งปีก็ใช้สี่สิบคะแนน
คราวนี้อวิ๋นเจียวใจใหญ่ ต่ออายุไปสี่ปี ใช้คะแนนไปถึงสามร้อยคะแนน คิดแล้วก็รู้สึกเจ็บแปลบๆ ในใจ ส่วนพื้นที่เก็บของ อวิ๋นเจียวก็เปิดเพิ่มอีกสองช่อง ใช้คะแนนไปหกสิบคะแนน ตอนนี้อวิ๋นเจียวเหลือคะแนนอยู่ทั้งหมดหกร้อยสี่สิบคะแนน
“เปิดใช้งานฟังก์ชันใหม่ สามารถใช้ห้าร้อยคะแนนแลกเปลี่ยนสิทธิพิเศษได้หนึ่งอย่างจากตัวเลือกดังต่อไปนี้ สิทธิ์ในการซื้อยาตามใบสั่งแพทย์ สิทธิ์ในการซื้อสิ่งมีชีวิต สิทธิ์ในการซื้ออาวุธอันตราย เช่น ธนู หน้าไม้ ปืนลม”
หลังจากซื้อช่องเก็บของเพิ่มเสร็จ กล่องข้อความแจ้งเตือนของเถาเป่าก็ปรากฏขึ้นในหัวของอวิ๋นเจียว มุมปากของนางกระตุกโดยไม่รู้ตัว ห้าร้อยคะแนน แพงเกินไปแล้ว
สิ่งมีชีวิตหรือ? ช่างเถอะ หากซื้ออะไรไปแล้วทำลายสมดุลของสิ่งมีชีวิตในแคว้นต้าเยี่ยก็แย่กันพอดี อาวุธสังหารหรือ? ช่างเถอะ นางไม่ใช่ฮวามู่หลาน [1] ที่ต้องไปออกรบแทนบิดาเสียหน่อย
ยาตามใบสั่งแพทย์ อันนี้น่าจะมีประโยชน์ สามารถช่วยชีวิตคนได้ อวิ๋นเจียวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็กัดฟันเปิดใช้สิทธิ์นี้ เมื่อเป็นเช่นนี้ คะแนนของนางก็เหลือเพียงหนึ่งร้อยสี่สิบคะแนน
ทันใดนั้น อวิ๋นเจียวก็รู้สึกราวกับว่าตนเ
