คุมได้ว่าตระกูลหยางจะมาหาเรื่องเนื่องจากการตายของผู้อาวุโสของตระกูลหรือไม่ พวกเขาไม่อาจจะเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ได้แต่พวกเขารู้ว่าพวกเขาอาจจะต้องพบจุดจบแบบผู้อาวุโสลู่ หากไม่ทำแบบนี้ในตอนนี้
เรื่องสำคัญตอนนี้คือต้องเอาชีวิตรอดก่อน
เจี้ยนเฉินมองไปยังผู้อาวุโสทั้งสาม เขาไม่ได้พูดอะไรพร้อมกับครุ่นคิด
ผู้อาวุโสทั้งสามเงียบตอนที่เจี้ยนเฉินคิด พวกนั้นถึงกับกลั้นหายใจ พวกเขายืนนิ่งอยู่กันอย่างเชื่อฟังไม่กล้าทำอะไร พวกเขาเข้าใจว่าทุกอย่างที่เขาทำต่อหน้าขั้นเหนือเทพนั้นไม่อาจจะประมาทได้ มันไม่อาจจะหลีกเลี่ยงสัมผัสของขั้นเหนือเทพได้
ตอนนี้พวกเขาหวังแค่ว่าเจี้ยนเฉินจะกลัวหยางไค และไม่คิดจะสร้างปัญหากับตระกูลหยาง
สักพักเจี้ยนเฉินก็เตะศพของผู้อาวุโสลู่ ก่อนจะพูดขึ้นมา “ข้าจะไว้ชีวิตพวกเจ้าในวันนี้ รีบขนศพสหายของเจ้าไปซะ”
“ขอบคุณ ! ” ผู้อาวุโสทั้งสามรีบแบกศพแล้วบินออกนอกหน้าต่างไปราวกับเพิ่งหลีกหนีความตายมาได้ พวกเขาพากันเคลื่อนที่ให้เร็วที่สุดเท่าที่ทำได้ ในพริบตาทั้งสามคนก็ได้หายไป มัยกาที่จะเห็นการเคลื่อนไหวของพวกเขาที่ถนนด้านล่าง
ในเวลาเดียวกันคนของตระกูลหยางที่ล้อมโรงเตี้ยมอยู่ต่างก็ได้รับข้อความจากผู้อาวุโสทั้งสาม พวกเขาพากันแยกย้ายด้วยความสับสนและแปลกใจพร้อมกับพานายน้อยที่เพิ่งเสียแขนกลับไปด้วย
คนของตระกูลหยางทั้งหมดกลับไปแล้ว
“พวกเขาไปแล้วรึ ? คนของตระกูลหยางจากไปแบบนี้น่ะหรือ ? เป็นไปไ
