ม่ได้ที่เรื่องจะจบเช่นนี้ไม่ใช่รึไง ? ”
“เป็นไปไม่ได้ ตระกูลหยางคือหนึ่งในตระกูลที่แข็งแกร่งที่สุดในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน คนที่หาเรื่องพวกเขามักจะต้องพบจุดจบอันเลวร้าย”
“ข้าคิดว่าข้าเห็นคนบินออกมานอกหน้าต่างเมื่อตะกี้ พวกเขาเคลื่อนที่กันเร็วเกินไป ข้าจึงเห็นไม่ชัดนัก คนที่ทำให้นายน้อยบาดเจ็บนั้นโดนผู้อาวุโสนำตัวไปแล้วรึ ? ”
“น่าจะเป็นเช่นนั้น คนนั้นอาจจะได้รับบทลงโทษจากการหาเรื่องตระกูลหยาง เฮ้อ ดูเหมือนว่าจะมีอีกวิญญาณที่ถูกลบไปในโลกนี้…”
ผู้บ่มเพาะที่มารวมตัวกันในถนนพากันถอนหายใจออกมา หลายคนแสดงท่าทีสงสารรวมถึงโกรธและหมดหนทาง
ตอนนั้นมันไม่มีใครดีใจในเรื่องนี้เลย ชัดแล้วว่าตระกูลหยางไม่ได้รับความเคารพจากผู้คน ถึงแม้ว่าจะเป็นหนึ่งในตระกูลที่แข็งแกร่งที่สุดในอาณาจักรก็ตาม
“ยามกำลังมา ทุกคนหลีกทาง ! ” ตอนนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไป พวกเขารีบก้าวหลบไปเปิดเส้นทางโดยไม่ลังเล
กลุ่มทหารเกราะบนสัตว์อสูรเข้ามาถึงอย่างรวดเร็ว สีหน้าของพวกนั้นต่างก็เย็นชาพร้อมสายตาที่คมกริบ “ใครกันที่ก่อเรื่องที่นี่ ? ” หัวหน้ายามมองไปรอบ ๆ แล้วพูดขึ้นมา
“นายท่าน นายน้อยตระกูลหยางพาผู้อาวุโสจากตระกูลมาเอาตัวคนไป…” ชายหนุ่มในกลุ่มฝูงชนได้บอกทุกอย่างที่เขารู้ด้วยรอยยิ้ม
แต่ตอนที่หัวหน้ายามได้ยินว่าแขนของหยางเทียขาดเพราะใครบางคน สีหน้าเขาก็เปลี่ยนไปทันที เขาพูดขึ้นมาด้วยความหงุดหงิ
