กิดขึ้นเมื่อเป็นศัตรูกับตระกูลหยาง เขาก็รู้สึกได้ว่าชัยชนะอยู่แค่เอื้อม เขาเชื่อว่าเจี้ยนเฉินนั้นคงต้องยอมจำนน
ตระกูลหยางนั้นมีชื่อเสียงและอำนาจ
และนี่เพราะบรรพบุรุษที่เป็นขั้นเหนือเทพช่วงปลาย หยางไค !
“ข้าไม่คิดว่าตระกูลหยางที่มีชื่อเสียงในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียนจะทำเรื่องแบบนี้ได้ แต่เจ้าคิดจริง ๆ หรือว่าข้าจะส่งกระบี่ที่ข้าเพิ่งจะใช้เหรียญผลึกระดับสูง 6 ล้านชิ้นไปให้กับเจ้า” เจี้ยนเฉินถามขึ้น
ชายแก่ยิ้มออกมาด้วยความมั่นใจ น้ำเสียงเขาเปลี่ยนไปเป็นเชิงบังคับ “น้องชาย เจ้าหาเรื่องตระกูลหยาง ดังนั้นเจ้าต้องส่งกระบี่มา ไม่งั้นแล้วตระกูลหยางคงไม่ปล่อยเจ้าออกไปจากเมืองแน่”
“ผู้อาวุโสหม่าพูดถูก มันจะดีกว่าหากเจ้าส่งกระบี่สายรุ้งมา เราจะรับรองว่าตระกูลหยางจะไม่หาเรื่องเจ้ากับการที่ตัดแขนนายน้อย ไม่งั้นแล้วเราคงต้องทำให้เป็นเรื่องยุ่งยากสำหรับเจ้า และต้องให้เจ้าไปกับเราเพื่อไปยังตระกูลหยาง” ผู้อาวุโสคนที่สองพูดขึ้นมา เขาเองก็เป็นชายแก่และเขามองมาที่เจี้ยนเฉินด้วยท่าทีอคติ
“วัตถุเซียนระดับสูงนั้นล้ำค่า แต่หากเจ้าไม่อาจจะรักษาชีวิตตัวเองไว้ได้ มันจะมีประโยชน์อะไรกันกับการมีอาวุธเช่นนั้น ? น้องชาย เจ้าควรคิดให้ถี่ถ้วน ยังไงซะตระกูลหยางก็ไม่ใช่พวกที่หาเรื่องได้ หากเจ้าทำให้ตระกูลหยางโกรธและพวกเราต้องไปกำจัดตระกูลของเจ้า มันคงเป็นเรื่องแย่” ชายวัยกลางคนพูดขึ้นมา เขายิ้มและพูดขึ้นมาอย่างใ
