หว อาคมนั้นพังทลายและหยางเทียก็กระเด็นออกไปผ่านรอยแตกนั้น
ผู้อาวุโสไม่ได้ลงมือกับเรื่องที่เกิดขึ้นตอนนี้ พวกเขาไม่ได้สนใจหยางเทียมากนักและการบาดเจ็บของหยางเทียก็เป็นผลดีต่อพวกเขาอย่างมาก มันจะทำให้พวกเขาหาข้อแก้ตัวได้ดีกว่าเดิมในการจัดการกับเจี้ยนเฉิน
เมื่อพวกเขาเอาวัตถุเซียนระดับสูงกลับไปได้ แม้ว่าขั้นเหนือเทพที่อยู่เบื้องหลังเจี้ยนเฉินจะมาด้วยตัวเอง แต่พวกเขาก็ใช้หยางเทียเป็นข้ออ้างในสิ่งที่พวกเขาทำเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาได้
พวกเขาได้เห็นว่าเจี้ยนเฉินเป็นแค่ขั้นเทพจากกการเคลื่อนไหวในครั้งนี้ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่เกรงกลัว
เสียงกรีดร้องของหยางเทียดังขึ้นมาจากถนนด้านล่างพร้อมกับเลือดที่เริ่มรวมตัวเป็นแอ่งที่พื้น
มันหายากที่คนจะบาดเจ็บในเมืองหลวง ในเวลาไม่นานเสียงกรีดร้องของหยางเทียก็ทำให้คนที่เดินผ่านไปมาสนใจ ไม่นานก็มีคนกลุ่มใหญ่มารวมตัวกัน พวกเขาต่างก็ชี้ไปที่หยางเทียซึ่งกลิ้งไปมาที่พื้นและพากันพูดคุยกัน
“หืม ? นั่นนายน้อยตระกูลหยาง หยางเทีย ไม่ใช่หรือไง ? เขาเป็นแบบนี้ได้ยังไง ….”
“ใครกัน ? ใครกันที่กล้าพอจะตัดแขนนายน้อยตระกูลหยาง….”
“ไม่สำคัญว่าคนที่พักอยู่ในโรงเตี้ยมฟินิกซ์จะเป็นใคร เขาตกอยู่ในปัญหาใหญ่แล้ว…”
“สมควรโดนแล้ว ใครรู้บ้างว่าต้องมีหญิงสาวบริสุทธิ์กี่คนที่ต้องตายไปเพราะนายน้อยตระกูลหยาง เมื่อเขามีสภาพเช่นนี้ เขาก็สมควรโดนแล้ว….”
“ยามของเมืองหลวงจะมาถึงในไม่ช้า….”
….
“ห
