ทัพที่หนึ่งที่เพียงพอทำให้หลายคนต้องหน้าซีดเพราะความกลัวได้
ผลก็คือหลายคนได้แต่สงสารอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์สามหม้อยา แต่ไม่มีใครกล้าที่จะทำอะไรในเรื่องนี้เลย
ตอนนั้นมันมีฐานกองทัพห่างจากเมืองหลวงไป 100 กิโลเมตร ฐานแห่งนี้ไม่ได้ใหญ่และมีเมฆดำลอยอยู่ด้านบนฐาน พลังปีศาจได้ไปรวมตัวกันที่นั่น
ทหารทุกคนในฐานต่างก็บ่มเพาะด้วยวิธีบ่มเพาะปิศาจที่แข็งแกร่งและโหดร้าย ไม่ใช่แค่มีขอบเขตการบ่มเพาะที่โดดเด่น แต่พลังในการต่อสู้ของพวกเขาก็ยอดเยี่ยมเช่นกัน
มันเพราะเรื่องนี้ที่พวกเขาสามารถกำจัดกองทัพของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ได้ด้วยคนแค่แสนคนและมาถึงเมืองหลวงได้
มันมีห้องโถงใจกลางฐานแห่งนี้ ห้องโถงนี้เป็นสีแดงราวกับโดนย้อมด้วยเลือด กลิ่นเลือดลอยราวกับมีเลือดทาเอาไว้ แค่มองจากภายนอกก็เพียงพอทำให้คนต้องหวั่นใจได้
ตอนนั้นก็มีบางคนฟาดโต๊ะลงไปอย่างแรง เสียงตะโกนอันเย็นชาดังขึ้นตามมา “10 ปี นี่มันก็ 10 ปีเต็มแล้วและกองทัพที่เก้าของเราก็ยังเข้าไปเมืองหลวงไม่ได้ พวกเจ้าสามคนมีสมองหรือไม่ ? ทำไมพวกเจ้าไม่คิดหาทางเข้าไปยึดที่นั่นให้เร็วที่สุด ? ข้ามองเมืองบัดซบนี่มากว่า 10 ปีแล้ว แค่เพียงมองดูมันข้าก็โกรธขึ้นมาแล้ว”
คนที่พูดเป็นชายกำยำ ตอนนี้เขานั่งอยู่บนที่นั่งแม่ทัพและมองไปยังแม่ทัพที่อยู่รอบตัว เขาเป็นราชาเทพที่แข็งแกร่งอย่างมาก
แม่ทัพทุกคนต่างก็หน้าซีดเมื่อเผชิญหน้ากับแม่ทัพที่โกรธเกรี้ยว ชัดแล้วว่าพวกเขากลัวแม่
