ทัพอย่างมากจนผมตั้งเด่
“หยันวูหมิง ! ” ตอนนั้นเองก็มีเสียงเย็นชาดังขึ้นมาจากนอกห้องโถง ชายหนุ่มรูปร่างหล่อเหลาในชุดขาวได้เดินเข้ามา
ใบหน้าของชายหนุ่มผู้นี้ดูคล้ายกับผู้หญิง มองตอนแรกเขาดูเหมือนกับชายหนุ่มรูปงามที่ยากจะอธิบายได้ แต่เมื่อมองอีกครั้งแล้วเขากลับดูเหมือนหญิงสาวน่ายั่วยวนแทน
หากไม่ใช่เพราะหน้าอกของเขา งั้นหลายคนคงเชื่อว่าเขาเป็นผู้หญิงไปแล้ว
หยันวูหมิงมองชายหนุ่มอย่างเย็นชาพร้อมกับสายตาหงุดหงิดที่ไม่ได้ลดลงเลย เขายิ้มออกมาและพูดขึ้นอย่างเย็นชา “ข้าสงสัยว่าใครกันที่กล้าจนเรียกชื่อของข้าแบบนี้ กลับเป็นผู้พิทักษ์เซิง นี่เอง ผู้พิทักษ์เซิง เจ้าคงไม่ได้เบื่อจนต้องมาดูว่าข้าทำอะไรอยู่เนื่องจากเจ้ามาไกลถึงเพียงนี้ เร็วเข้า บอกมาว่าเจ้าต้องการจะพูดอะไร เมื่อเจ้าพูดจบ เจ้าก็ออกจากที่ดินของข้าไปซะ “
“ฮึ่ม หยันวูหมิง เจ้ากล้าจริง ๆ ข้าคือผู้พิทักษ์ของลัทธิ ข้าไปไหนก็ได้ที่ต้องการในเก้ากองทัพ เจ้าไม่มีอำนาจมากพอสั่งให้ข้าทำอะไรได้” ผู้พิทักษ์เซิงพูดขึ้นมาอย่างเย็นชา
“ข้าไม่ได้มีเวลามาโต้เถียงกับเจ้า เจ้ามันไม่ใช่ทั้งชายและหญิง เร็วเข้า รีบพูดแล้วออกจากที่นี่ไปซะ” หยันวูหมิง พูดด้วยท่าทีหมดความอดทนพร้อมกับสายตาที่แสดงความชั่วร้ายออกมา
“ เจ้า….” ผู้พิทักษ์เซิงโมโหจนหน้าซีด เขาชี้ไปที่ หยันวูหมิง ด้วยความโกรธแต่เมื่อเห็นว่าหยันวูหมิงไม่ได้เกรงกลัว เขาก็ไม่ได้ทำอะไรต่อ
แม้ว่าเขาจะมาท