เจี้ยนเฉิน เพิ่งจะมาหาเมื่อตะกี้….” หลิงโม่เจียนบอกทุกอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างที่เจี้ยนเฉินมาเยี่ยมให้หลิงเฮ่ากงฟัง
“บรรพชน ตอนที่ เจี้ยนเฉิน กลับไป เขาได้ให้เครื่องรางหยกที่มีพลังวิญญาณของเขาไว้ เขาบอกว่าหากท่านกลับมาหรือตระกูลหลิงประสบปัญหาใด ๆ ข้าควรทำลายมัน ข้าสงสัยว่าเขาเชื่อใจได้รึไม่ ? ” หลิงโม่เจียนพูดด้วยท่าทีระมัดระวัง
“ข้าไม่คิดว่าน้องเจี้ยนเฉินจะก่อตั้งตระกูลเทียนหยวนในแคว้นตงอันแล้ว น่าเสียดายที่ข้าไม่อาจจะเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ ไม่งั้นข้าคงต้องไปยินดีกับเขาด้วยตัวเอง” หลิงเฮ่ากงถอนหายใจออกมา มันก็ผ่านมาหลายสิบปีแล้วตั้งแต่ที่เขาติดต่อกับตระกูล เขามักจะเก็บตัวอยู่ในที่ลับเพื่อบ่มเพาะและไม่ออกมาติดต่อกับโลกภายนอก ผลก็คือเขาเพิ่งจะรู้เรื่องที่เจี้ยนเฉินก่อตั้งตระกูลขึ้นมาตอนนี้เอง
“แม้ว่าข้าจะเพิ่งเจอกับน้องเจี้ยนเฉินไม่นานมานี้ แม้ว่าจะมีอันตรายมากมายในโลกเซียน แต่ข้าก็เชื่อว่าน้องเจี้ยนเฉินนั้นเป็นคนดี เขาเป็นคนที่เชื่อใจได้ แม้ว่าน้องเจี้ยนเฉินจะบอกว่าเขาจะช่วยเจ้า แต่เจ้าก็ต้องระมัดระวัง หากตระกูลหลิงประสบปัญหาที่แม้แต่ข้าก็ไม่อาจจะจัดการได้ อย่าติดต่อน้องเจี้ยนเฉินไป อย่าทำให้เขามีปัญหา เข้าใจหรือไม่ ? ” หลิงเฮ่ากงพูดขึ้นมา
