“ในระยะยาวแล้วข้าไม่อาจจะซ่อมวัตถุเทพนี้ได้เพราะข้าไม่อาจจะรักษามันไว้ได้ด้วยความแข็งแกร่งที่มีตอนนี้ ในเวลาเดียวกันข้าก็ได้ยินมาว่าเจ้าได้เข้าถึงขอบเขตตั้งต้นได้ด้วยพลังของวัตถุเทพนี้ ความแข็งแกร่งของข้าตอนนี้เทียบไม่ได้เลย” ความปรารถนาในแววตาของบรรพชนหายไปและเขาก็เริ่มใจเย็นลง เขายอมแพ้กับการซ่อมเกราะนี้ด้วยน้ำมหัสจรรย์
“ขอคำนับบรรพชน ข้ามีเรื่องสำคัญจะมารายงาน” เสียงหนึ่งเต็มไปด้วยความเคารพดังขึ้นมาจากภายนอก
“พูดมา” บรรพชนครอบครัวโม่ตอบกลับ
“บรรพชน ข้าเพิ่งได้ข่าวว่าหัวหน้าตระกูลเทียนหยวนจากแคว้นตงอันได้ทะลวงผ่านในสุสานราชาเทพต้วนมู่” คนภายนอกตอบกลับทันที
บรรพชนครอบครัวโม่รู้สึกราวกับโดนฟ้าผ่าเมื่อได้ยินเช่นนั้น ร่างกายเขาสั่นไหวอย่างแรงพร้อมใบหน้าที่หม่นลงในทันที
“จริงรึ ? เขาทะลวงผ่านแล้วหรือ ? ” บรรพชนตะโกนออกมา นี่คือข่าวร้ายที่สุดที่เขาได้ยินมา
“บรรพชน ข้าได้ตรวจสอบข่าวมาหลายแหล่งและมันก็ไม่มีข้อขัดแย้งใด ๆ หัวหน้าตระกูลเทียนหยวนได้ทะลวงผ่านในสุสานราชาเทพต้วนมู่จริง ๆ แต่ขอบเขตการบ่มเพาะของเขาตอนนี้ไม่มีใครรู้” คนด้านนอกตอบกลับ
บรรพชนครอบครัวโม่เงียบไปพร้อมใบหน้าที่คล้ำลง หลังจากนั้นสักพักเขาก็โบกมือและพูดขึ้นว่า “ ข้าเข้าใจแล้ว เจ้าไปได้”
“งั้นข้าขอตัว”
บรรพชนครอบครัวโม่นั่งนิ่งด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
หากเจี้ยนเฉินไม่ทะลวงผ่าน บรรพชนจะคิดว่าเขาเป็นคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งและเป