็นปัญหาอย่างมากในอนาคต แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะเป็นภัยอยู่บ้างแต่ภัยนั้นไม่ได้ร้ายแรง นี่เพราะในสายตาเขาแล้ว มันไม่ได้มีอะไรที่เขาต้องกลัว เจี้ยนเฉิน นอกจากปราณกระบี่ เขาไม่ได้กังวลเรื่องขอบเขตการบ่มเพาะของเจี้ยนเฉินเลยแม้แต่น้อย
นี่เพราะเขาขึ้นเป็นขั้นเหนือเทพช่วงกลางแล้ว ส่วนเจี้ยนเฉินเป็นแค่ขั้นเหนือเทพช่วงต้น แม้ว่าจะเข้าใจกฎแห่งกระบี่ แต่เจี้ยนเฉินก็ไม่ใช่คู่มือของเขา
หากเจี้ยนเฉินไม่ได้มีปราณกระบี่สองเล่มแล้ว บรรพชนก็จะไปหาเจี้ยนเฉินเองหลังจากที่เจี้ยนเฉินได้ฆ่าหลานที่เขารัก
แต่เมื่อเขารู้ว่าเจี้ยนเฉินได้ทะลวงผ่าน หากเจี้ยนเฉินทะลวงผ่านจริง ๆ งั้นไม่ใช่มันหมายความว่าขอบเขตการบ่มเพาะของเจี้ยนเฉินนั้นเทียบเท่ากับเขาหรือไงกัน ?
หากเจี้ยนเฉินมีขอบเขตการบ่มเพาะเท่ากับเขา เขารู้ว่าเขาคงไม่ใช่คู่มือของเจี้ยนเฉินด้วยกฎแห่งกระบี่และปราณกระบี่ทั้งสองเล่มที่เจี้ยนเฉินมี
“เพราะเจี้ยนเฉินทะลวงผ่านมาได้ เขาคงต้องมาหาข้าในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ฉิงหยางในเร็ว ๆ นี้ ข้าไม่อาจจะคืนวัตถุเทพนี้ให้กับเขาได้ ไม่ใช่แค่นั้น แต่ข้าต้องฆ่าเขาเพื่อแก้แค้นให้กับหลานที่ข้ารัก” บรรพชนครอบครัวโม่คำรามออกมาด้วยสายตาเคียดแค้น
“ดูเหมือนว่าข้าต้องทำมัน เกราะนี้คือไพ่ลับเพื่อใช้ฆ่าเจี้ยนเฉิน” บรรพชนครอบครัวโม่ตัดสินใจ เขาเปิดขวดออกอย่างไม่ลังเลและเทน้ำหยดหนึ่งลงบนเกราะ
น้ำนั้นโปร่งใสแต่ตอนที่มันหยดลงมา มันกลับมีพลังลึก
