งก็ถูกลบไป นางล้มลงไปทั้ง ๆ ที่ยังอยู่ในท่าเดิม
ผู้อาวุโสที้งสองที่บินเข้ามานั้นตะลึงเมื่อเห็นรูที่หน้าผากนาง สายตาของพวกเขาเบิกกว้างพร้อมสีหน้าเหลือเชื่อ นางคือคนจากครอบครัวโม่ นางมีสถานะพอสมควรแต่เจี้ยนเฉินกลับฆ่านางโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย มันทำให้ทุกคนตะลึง
“จะ จะ เจ้าฆ่าคุณหนูรอง ! ” ผู้อาวุโสทั้งสองหน้าซีดเผือด พวกเขาเข้าใจว่าสถานะของนางในครอบครัวโม่นั้นมีความหมายยังไง
นางคือคนที่บรรพชนครอบครัวโม่หวงแหนแต่นางกลับตายไปเช่นนี้ บรรพชนนั้นต้องโกรธแน่แท้
เจี้ยนเฉินมองไปยังผู้อาวุโสทั้งสองแล้วพูดขึ้นมาอย่างเย็นชา “คนของครอบครัวโม่ หากเจ้าต้องการมีชีวิตต่อไป เจ้าควรจะระวังตัวเองไว้ในแคว้นตงอัน”
“จะ จะ เจ้ารู้รึไม่ว่าเจ้าฆ่าใครไป ? บรรพชนไม่มีทางปล่อยเจ้าไปแน่” ผู้อาวุโสทั้งสองไม่กล้าจะพุ่งเข้าหาเจี้ยนเฉินอีกต่อไป พวกเขากลับตะโกนใส่เขาแทน ทั้งสองบอกได้ว่าเจี้ยนเฉินนั้นมีเหตุผลที่ฆ่าคนของตระกูลไปโดยไม่เกรงกลัว
“บรรพชนครอบครัวโม่เพิ่งจะเอาของบางอย่างจากข้าไป ไปรายงานบรรพชนของเจ้าซะ ข้า เจี้ยนเฉิน จะไปเยี่ยมเยียนเป็นการส่วนตัว” เจี้ยนเฉินพูดขึ้น แม้ว่าเขาจะบอกว่าไปเยี่ยมแต่มันไม่เหมือนแบบนั้นเลยสักนิดหากดูจากน้ำเสียงของเขา
“อะไรนะ ! จะ จะ เจ้าคือเจี้ยนเฉิน ! จะ เจ้าคือผู้นำตระกูลเทียนหยวน ! ” สีหน้าของผู้อาวุโสทั้งสองเปลี่ยนไปทันที พวกเขาต้องถอยกลับมาด้วยสีหน้าตะลึง
ในเวลาเดียวกันสีหน้
