าของผู้บ่มเพาะรอบ ๆ เองก็เปลี่ยนไปเช่นกัน สายตาของพวกเขาเบิกกว้างมองดูเจี้ยนเฉินด้วยท่าทีเหลือเชื่อ ใจของพวกเขาพากันเต้นรัว
“อะไรกัน ? เขาคือผู้นำตระกูลเทียนหยวน ! ”
“สวรรค์ ข้าได้ยินไม่ผิดแน่นะ ? เขาคือผู้นำตระกูลเทียนหยวน เจี้ยนเฉิน ! ”
“ผู้นำตระกูลเทียนหยวนนั้นคือคนที่ควบคุมแคว้นตงอัน มันเป็นเกียรติของข้าที่ได้พบหน้าเขา”
ตอนนั้นสายตาของหลายคนที่จับจ้องมาที่เจี้ยนเฉินเต็มไปด้วยความสงสัย ในเวลาเดียวกันพวกเขาก็พากันชื่นชมจากก้นบึ้งหัวใจ
“ หนี ! หนี ! ” ผู้อาวุโสทั้งสองไม่กล้าพูดอะไรต่อ พวกเขามองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความกลัวก่อนจะหันกลับและหนีไปให้เร็วที่สุดเท่าที่ทำได้ พวกเขาถึงกับไม่สนใจศพคุณหนูของตน
เจี้ยนเฉินไม่ได้หยุดและปล่อยให้พวกนั้นหนีไป แม้ว่าบรรพชนครอบครัวโม่จะเอาของจากเขาไป แต่นี่มันก็เป็นเรื่องระหว่างเขากับบรรพบุรุษ เขาไม่ได้คิดจะลากขั้นเทพคนอื่น ๆ เข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วย
ตอนนั้นเจี้ยนเฉินมองไปยังชายแก่ที่เข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้ก่อนหน้านี้ เขาป้องมือและพูดขึ้นว่า “ข้าขอถามชื่อเจ้าได้รึไม่ ? ”
ชายแก่ตกใจตอนที่ได้ยินเจี้ยนเฉินถามชื่อของตนด้วยตัวเอง เขารีบป้องมือกลับและพูดขึ้น “ ข้า ชีเฉียน จากแคว้นไคหยางของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน ขอคำนับผู้นำตระกูล ! ”
“ชีเฉียน ข้าเห็นว่าเจ้าประสบความสำเร็จกับกระบี่ ข้าสงสัยว่าเจ้าสนใจจะเข้าร่วมกับตระกูลเทียนหยวนของข
