้วยความสุข
มีคนเพียงคนเดียวที่ยังคงเหมือนเดิมคือโม่หยาน ผู้ยังไม่คุ้นเคยกับโลกที่พลังเป็นทุกอย่าง นางยังคงปฏิบัติต่อเจี้ยนเฉินเช่นเดียวกับที่นางทำเมื่อนางช่วยชีวิตเขา
“เจี้ยนเฉิน นี่เป็นเมืองหลักที่แท้จริงของแคว้นตงอันหรือเปล่า ? นี่เป็นครั้งแรกที่ข้ามาที่นี่ ข้าอยากออกไปข้างนอกและดูว่ามันเป็นอย่างไร” โม่หยานเงยศีรษะของนางขึ้นและจ้องมองที่ท้องฟ้า สายตาของนางเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น
เจี้ยนเฉินหัวเราะเบา ๆ เมื่อเขาได้ยินดังนั้น “ตอนนี้เมืองหลักค่อนข้างจะวุ่นวาย แม่นางโม่หยานจะสามารถไปทุกที่ที่เจ้าต้องการในเวลาไม่กี่วัน”
วิธีที่เจี้ยนเฉินปฏิบัติต่อโม่หยานทำให้บรรพชนของตระกูลโม่รู้สึกภาคภูมิใจ แม้ว่าเขาจะบอกได้ทันทีว่าเจี้ยนเฉินไม่ได้ชอบนางในฐานะผู้หญิง แต่เขาเข้าใจว่าเจี้ยนเฉินได้เริ่มปฏิบัติต่อลูกสาวของเขาในฐานะน้องสาวซึ่งทำให้เขามีความสุขมาก
ตราบใดที่มีความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างโม่หยานกับเจี้ยนเฉิน สถานะของตระกูลโม่จะเพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน
เจี้ยนเฉินมองผู้คนจากทั้งสองตระกูลและพูดตามความคิดบางอย่าง “ข้ารวบรวมพวกเจ้ามาที่นี่วันนี้เพราะข้ามีเรื่องที่ต้องการความช่วยเหลือจากเจ้า ข้าต้องการสร้างตระกูลในเมืองหลัก แต่การก่อตั้งตระกูลตามธรรมชาตินั้นต้องการที่ดินค่อนข้างมาก ด้วยเหตุนี้ ข้าหวังว่าเจ้าจะสามารถช่วยข้าดูว่ามีที่ดินดี ๆ ให้ซื้อหรือไม่”
“แม้ว่าข้าจะไม่มีเหตุผลที่จะต้องกลัวใครก็ตามด้ว
