ยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของข้า แต่ข้าไม่เต็มใจที่จะยึดครองดินแดนของผู้อื่นอย่างไร้เหตุผล อย่าลืมว่านี่ไม่ใช่ภูเขาเมฆดำ เหมืองที่นั่นไม่เคยเป็นของแคว้นตั้งแต่แรก”
แม้ว่าดินแดนของตระกูลลู่, ตระกูลโม่, และตระกูลอันโด เปิดให้เข้าร่วม แต่เจี้ยนเฉินไม่ต้องการเลือกสถานที่ดังกล่าวเพราะทรัพยากรมีอยู่น้อยเกินไปเมื่อเทียบกับเมืองหลัก
ตาของผู้คนจากทั้งสองตระกูลวาวขึ้นทันทีเมื่อพวกเขาได้ยินว่าเจี้ยนเฉินต้องการที่จะก่อตั้งตระกูลในเมืองหลัก ทั้งโม่หลิงและอันโดฟูรับประกันว่าพวกเขาจะหาที่ดินที่เหมาะสมให้ได้ในระยะเวลาอันที่สั้นที่สุด
หลังจากนั้น ทุกคนก็แยกย้ายกันไปทั่วเมือง อุทิศตนตามคำขอของเจี้ยนเฉิน
ในเวลาเพียงครึ่งวัน อันโดฟูก็กลับมา เขายิ้มแย้มแจ่มใสและพูดว่า “ตามข่าวที่เชื่อถือได้ที่ข้าพบพบว่ามีตระกูลผู้มีอำนาจเพียงไม่กี่ตระกูลในแคว้นตงอันที่สูญเสียขั้นเทพในสุสานของราชาเทพต้วนมู่ ด้วยความแข็งแกร่งที่เหลืออยู่ พวกเขาไม่มีสิทธิ์ที่จะอยู่ในเมืองหลักอีกต่อไป พวกเขาหลายคนจึงวางแผนที่จะย้ายออกไป”
“หากพวกเขาย้ายออกจากเมืองจริง ๆ ดินแดนในปัจจุบันของพวกเขาจะถูกแบ่งระหว่างตระกูลที่เหลือ เราสามารถซื้อที่ดินจากพวกเขาได้เนื่องจากพวกเขายังไม่ได้ย้ายออก”
ด้วยสิ่งนั้น อันโดฟู่จึงคลี่แผนที่ออก เขากล่าวต่อไปว่า “ข้าได้ทำเครื่องหมายของตระกูลที่จะย้ายออกไปแล้ว ข้าพบสถานที่ที่ดีในหมู่พวกเขา ท่านโปรดดูด้วย”
อันโดฟู่
