ายชราคนนั้นชื่อเฉินหลง ในอนาคตหากเจ้าต้องการแก้แค้น จงไปแก้แค้นโดยตรงกับเฉินหลง อย่าโทษข้า”
ด้วยเหตุนี้ วิญญาณจึงควบคุมอสรพิษขนาดใหญ่ เขาส่งหางอสรพิษไปทางเจี้ยนเฉินอย่างไร้ความปราณี
เจี้ยนเฉินก็ขยับ สายตาของเขาดูเย็นชาเหมือนจิตสังหารที่เย็นชาก็ทอประกายในดวงตาของเขาเช่นกัน พลังบรรพกาลไหลเวียนอยู่ภายในตัวเขาเต็มทั่วร่างของเขาทุกตารางนิ้ว เขาไม่ได้หลบการโจมตีของอสรพิษ เขาพุ่งตรงไปหาปรมาจารย์เฉินหลงโดยตรง
ปัง !
หางขนาดใหญ่ของอสรพิษขนาดใหญ่กระแทกเข้าที่หลังของเจี้ยนเฉิน ทำให้หลังของเขาเปื้อนเลือด มันเผยให้เห็นกระดูกสีขาว
อย่างไรก็ตาม ทันทีที่แผลปรากฏขึ้น แผลก็จะปิดตัวลงอย่างรวดเร็วภายใต้การโคจรของพลังบรรพกาลของเจี้ยนเฉิน เขาดีขึ้นอย่างรวดเร็วจนวิญญาณที่อยู่ภายในอสรพิษสูดหายใจด้วยความประหลาดใจ
เจี้ยนเฉินยืมพลังการจู่โจมพุ่งเข้ามาหาปรมาจารย์เฉินหลงให้เร็วขึ้น เขาเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง เขารวมฝ่ามือเข้าด้วยกันขณะที่เขาควบคุมพลังของกฎแห่งกระบี่ ปราณกระบี่สีขาวยื่นออกมาจากมือของเขาเมื่อมันพุ่งขึ้นอย่างสดใส มันแทงเข้าไปที่หัวของปรมาจารย์เฉินหลงราวกับว่ามันหยุดไม่ได้
ปรมาจารย์เฉินหลงเคร่งเครียด เจี้ยนเฉินเคลื่อนไหวเร็วเกินไป อสรพิษขนาดใหญ่ของเขาไม่เพียงแต่หยุดเขาไม่ได้เท่านั้น แต่มันยังทำให้เขาเคลื่อนที่ได้เร็วขึ้นแทน เขาไม่สามารถร่ายค่ายกลสังหารของเขาได้ในเวลานั้น ค่ายกลสังหารที่ไม่สมบูรณ์น
