นงานตระกูลอวิ๋นส่วนใหญ่จะเป็นคนซื่อๆ แต่ก็มีอยู่สองสามคนที่ปากคอเราะราย
นายจ้างของพวกเขาใจดี มีเมตตาต่อพวกเขามานาน พวกเขาไม่ชอบคนตระกูลอวิ๋นที่มารังแกนายจ้างของตนอยู่แล้ว โดยเฉพาะอวิ๋นเหมยเอ๋อร์ นางนับว่าเป็นตัวอะไรกัน?
คุณหนูเจียวเอ๋อร์พบพวกเขายังทักทายอย่างสุภาพ แต่นางเป็นเพียงแค่คนขี้เกียจ มีสิทธิ์อะไรถึงมาดูถูกพวกเขาที่หาเลี้ยงชีพด้วยน้ำพักน้ำแรงเช่นนี้
“นั่นน่ะสิ เห็นไหมล่ะ คอเชิดถึงฟ้าแล้ว!”
อวิ๋นเหมยเอ๋อร์ไม่เคยถูกใครต่อว่าเช่นนี้มาก่อน นางโกรธจนหน้าแดงก่ำ อยากจะจากไปแต่ท้องก็ร้องประท้วง ยิ่งได้กลิ่นหอมของอาหาร ยิ่งทำให้เท้าของนางก้าวไม่ออก
“พี่สาม พวกเขารังแกข้า ท่านไม่คิดจะจัดการพวกเขาเลยหรือ?” อวิ๋นเหมยเอ๋อร์ไม่อาจโต้เถียงกับชายฉกรรจ์หลายคนได้ จึงได้แต่ไปฟ้องอวิ๋นโส่วเย่า
“แม่นางเหมยเอ๋อร์ เจ้าอย่าไปถือสาพวกเขาเลย ปากคนพวกนี้พูดอะไรไม่เคยคิด พูดจาเหลวไหลจนเคยตัว” คนงานสูงวัยคนหนึ่งเอ่ยห้ามปราม จากนั้นก็ใช้สายตาปรามคนงานอีกสองคนที่กำลังจะต่อว่าอวิ๋นเหมยเอ๋อร์
อย่างไรเสียอวิ๋นเหมยเอ๋งอร์ก็เป็นน้องสาวแท้ๆ ของอวิ๋นโส่วเย่า อีกทั้งอวิ๋นโส่วเย่ายังเป็นคนดูแลพวกเขา ถึงอย่างไรก็เป็นพี่น้องกัน ตัดไม่ขาดหรอก พวกเขาต่อว่าอวิ๋นเหมยเอ๋อร์เช่นนี้ ก็เท่ากับไม่ไว้
