ขณะที่เขายังคงต่อสู้อย่างดุเดือดกับขั้นเทพทั้งสี่คน เห็นได้ชัดว่าเขามีบาดแผลและเขาสูญเสียการควบคุมเพราะพิษภายในตัวเขา ดังนั้นจึงเริ่มพิษจึงเริ่มแพร่กระจายอีกครั้ง เขาจะประสบกับความเจ็บปวดระทมทุกข์ทุกครั้งที่พิษแพร่กระจายไป หลังจากนั้นเขาก็รู้สึกมึนงงราวกับว่าเขาจะสูญเสียการควบคุมในบริเวณที่พิษไปถึง
“ พิษช่างทรงพลังอะไรเช่นนี้” หัวใจของเจี้ยนเฉินจมลงเล็กน้อย เขาถามโม่หลิงอย่างลับ ๆ “พี่โม่หลิง มันใช้เวลานานเท่าไรกว่าประตูทางเข้าสุสานของราชาเทพจะปิด ? ”
“10 วินาที” โม่หลิงตอบกลับในทันทีทันใด
“เอาล่ะ เจ้าสองคนเข้าไปก่อนแล้วปิดทางเข้า ข้าจะตามไปภายใน 10 วินาที” เจี้ยนเฉินตอบ
โม่หลิงลังเลเล็กน้อย ในไม่ช้าเขาก็ตัดสินใจและเข้าไปในสุสานพร้อมกับอันโดฟูทันทีและเก็บหยกของราชาเทพต้วนมู่ไว้.
เมื่อไม่มีหยกควบคุม ทางเข้าสู่สุสานก็เริ่มปิดอย่างช้า ๆ
“ไม่ ! ” กลุ่มขั้นเทพทั้งสี่แห่งตระกูลวายเนอร์ต่างร้องออกมาขณะที่พวกเขาอาบเลือด พวกเขาทั้งหมดเสียใจอย่างมาก สีหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความบ้าคลั่งขณะที่พวกเขาทั้งหมดพุ่งไปยังทางเข้าสุสาน
“ไม่มีทาง ! ” เจี้ยนเฉินตะโกนออกมาและขวางทางของพวกเขา ป้องกันไม่ให้พวกเขาเข้าใกล้สุสาน
“อย่าขวางทางข้า ! ให้ข้าเข้าไป ! ข้าจะเข้าไปในสุสาน…”
“ทำไมต้องทำอย่างนี้กับเรา ? ทำไมเราไม่มาร่วมมือกัน ? เราสามารถเข้าไปในสุสานด้วยกันเพื่อรับโชค เราไม่จำเป็นต้องทนทุกข์ทรมานร่วมกัน
