ตอนที่ 1717 : ข้อตกลง
เจี้ยนเฉินกลายเป็นลำแสงหลังจากที่พูดจบเพื่อตามอันโดฟูที่หนีไปด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ ตอนนั้นเจี้ยนเฉินได้ใช้ความเร็วจนถึงขีดสุด ไม่ใช่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่าแต่วิญญาณของขั้นเทพช่วงต้นก็เห็นได้แค่ภาพพร่ามัว แม้แต่โม่หลิงก็ทำได้แค่ใช้วิญญาณรับรู้ภาพพร่ามัวนั้น
“สวรรค์ ช่างเร็วอะไรอะไรเช่นนี้ ! ” โม่หลิงตะโกนออกมา เขาตะลึงกับความเร็วที่เจี้ยนเฉินใช้เคลื่อนที่
ความเร็วนี้เหมือนกับความเร็วของสายฟ้าฟาดหรืออาจจะเร็วกว่านั้น !
แม้ว่ากฎแห่งลมที่อันโดฟูเข้าใจจะไม่จำเป็นจะต้องเร็วที่สุดในโลก แต่พวกเขาก็รู้ว่ามันมีความเร็วอย่างมาก น้อยคนนักที่จะตามคนที่ใช้กฎแห่งลมได้ทันตอนที่อีกฝ่ายหนี แต่กฎแห่งลมของอันโดฟูนั้นดูช้าราวกับเต่าเมื่อเทียบกับอสนีบาตของเจี้ยนเฉิน
ไม่ถึงวินาทีรึแค่แว่บเดียว เจี้ยนเฉินก็ตามอันโดฟู ทัน
“ไม่ มันเป็นไปไม่ได้ ! เขาจะเร็วแบบนี้ได้ยังไง ! ” สีหน้าของอันโดฟูเปลี่ยนไปเมื่อวิญญาณของเขารับรู้ว่า เจี้ยนเฉินกำลังพุ่งเข้ามาหา เขาตะลึง ทันทีที่เขาคิดว่าเขาเร็วเพียงใด เจี้ยนเฉินก็ตามทันในพริบตานั้น อันโดฟูก็รับรู้ได้ถึงเจตจำนงกระบี่ที่จากด้านหลังเขาอย่างชัดเจน
เขาเร็ว ! เร็วจนอันดูฟูนั้นไม่ได้มีเวลาที่จะคิดเรื่องหนีอีกต่อไป เจี้ยนเฉินพุ่งผ่านเขาไปตอนที่ความคิดนี้โผล่มาในหัว เจี้ยนเฉินพุ่งผ่านอันโดฟูไปพร้อมกับกระบี่ 2 เล่มในมือ
มันน่ากลัวเกินกว่าจะรับได
