ต้น
เจี้ยนเฉินและเฉินเจี้ยนมองหน้ากัน เมื่อพวกเขารู้แล้วว่าหยกทั้งหมดอยู่ที่ไหน ทั้งสองคนจึงเริ่มสนใจที่จะร่วมมือกับตระกูลโม่ ยังไงซะมันก็คือสุสานของราชาเทพ มันมีสมบัติที่ทำให้เหนือเทพหันมาสนใจได้จนพวกเขายอมเอาชีวิตไปทิ้ง
“เจี้ยนเฉิน เจ้าต้องเข้าไปยังสุสานราชาเทพและรีบตกลงร่วมมือกับตระกูลโม่ จากนั้นก็ไปเอาหยกจากตระกูลอันโดให้ได้เร็วที่สุด” เสียงของนางฟ้าเฮายู่ดังขึ้นมาในหัวของเจี้ยนเฉิน
เจี้ยนเฉินกัดฟันแน่นและเอ่ยว่า “พี่โม่หลิง เราจะช่วยท่านจัดการกับตระกูลลู่และตระกูลอันโดหรือแม้แต่ปัญหาที่เกิดจากนิกายจุลกระบี่ เราต้องการให้ท่านพาเราเข้าไปยังสุสานราชาเทพเพื่อเป็นการตอบแทน”
“ได้ ไม่มีปัญหา” โม่หลิงตอบตกลงแทบจะทันที
ตอนนั้นเองก็เกิดการร่วมมือกันแบบชั่วคราว หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็ได้บอกพวกนั้นเกี่ยวกับเหรียญผลึกระดับสูงที่ปรากฏขึ้นมาในภูเขาเมฆดำของตระกูลลู่ แต่โม่หลิงไม่อาจจะทำอะไรได้ ที่เขาทำได้ก็แค่คอยจับตาดูเพราะตระกูลของพวกเขาไม่ได้มีอำนาจที่จะไปยุ่งเกี่ยวได้
ยังไงซะตระกูลโม่ตอนนี้ก็ไม่เหมือนกับในอดีต ตั้งแต่ที่เหนือเทพของพวกเขาตายไป ตระกูลโม่, ตระกูลลู่และตระกูลอันโดต่างก็ตกต่ำลง
ผู้นำตระกูลได้ออกจากห้องโถงไปพร้อมกับโม่หลิง ตอนที่พวกเขากลับไปนั้น โม่หลิงได้ใส่ผ้าปิดหน้าอีกครั้งเพื่อไม่ให้ดูสะดุดตา ไม่มีใครอื่นในตระกูลโม่ที่รู้ว่าบรรพชนของพวกเขาได้ออกจากการเก็บตัวและได้มาพูดคุย
