งแกร่งกว่าขั้นศักดิ์สิทธิ์ช่วงปลายแม้ว่าจะเพิ่งเป็นขั้นศักดิ์สิทธิ์ ดูเหมือนว่าเฉินเจี้ยนนั้นจะไม่ใช่คนทั่วไป” ซีหยูมองไปที่เฉินเจี้ยน ก่อนจะมองไปที่เจี้ยนเฉิน ใจของนางเต้นรัวเมื่อมองไปที่ เจี้ยนเฉินที่ยังสีหน้านิ่งดังเช่นแต่ก่อน ชัดแล้วว่าความแข็งแกร่งที่เฉินเจี้ยนแสดงออกมานั้นไม่ได้ทำให้เขาแปลกใจแม้แต่น้อย
“ชัดเจนแล้วว่าเจี้ยนเฉินรู้ถึงความแข็งแกร่งของเฉินเจี้ยน เฉินเจี้ยนนั้นแข็งแกร่งแต่ก็ยังเรียกเจี้ยนเฉินว่าน้อง มันมีแค่สองเหตุผลว่าทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ไม่ว่าจะสนิทกันหรือไม่ หรือว่าเจี้ยนเฉินจะแข็งแกร่งเช่นกัน บางทีเขาอาจจะไม่แข็งแกร่งเท่ากันแต่ไม่ได้ด้อยไปกว่ามากนัก ไม่งั้นแล้วมันคงเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะนิ่งเมื่อเผชิญหน้ากับผู้อาวุโสนิกายจุลกระบี่ ข้ารู้สึกว่าความมั่นใจของเจี้ยนเฉินนี้ไม่ได้มาจากเฉินเจี้ยน ดูเหมือนถึงแม้ว่าจะไม่มีเฉินเจี้ยนช่วยแต่เขาก็สามารถจัดการกับผู้อาวุโสทั้งสองได้ ”
โม่หยานหยุดร้อง นางเอามือปิดปากและมองไปที่โม่หยุนซึ่งเสียแขนไป นางตะลึง นางไม่คิดว่าผู้อาวุโสจากนิกายจุลกระบี่จะเสียแขนต่อหน้าทุกคนเพราะเรื่องของนาง
เขาเป็นผู้อาวุโสขอบเขตเทพ โม่หยานเชื่อว่าตราบใดที่ขึ้นถึงขอบเขตเทพ พวกเขาได้กลายเป็นตัวตนที่แข็งแกร่ง ไม่ว่าจะเป็นผู้นำตระกูลก็ยังต้องสุภาพต่อพวกเขา พวกเขาเป็นรองแค่บรรพชนในนิกายหรือตระกูลของตนในด้านฐานะ
เข.. เขาเป็นคนที่ข้าช่วยชีวิตไว้จริง
