ขา ดังนั้นเขาจึงไม่อาจจะปล่อยให้ผู้นำตระกูลโม่ทำเช่นนี้ได้ ยังไงซะถ้าตระกูลโม่ล่วงเกินนิกายจุลกระบี่ พวกนี้ก็จะโดนรายล้อมไปด้วยศัตรูภายในแคว้นนี้
“เจี้ยนเฉินคือแขกของตระกูลข้า แค่พวกเจ้าสองคนไม่อาจเอาคนจากตระกูลข้าออกไปได้ เอาตัวยู่ฟานไป แล้วกลับไปเสีย” ผู้นำตระกูลพูดขึ้น
ซีหยูที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เองก็ฮึดฮัดออกมา นางหงุดหงิดอย่างมาก นิกายจุลกระบี่ต้องรับผิดชอบกับการทำร้ายโม่หยานก่อน แต่พวกนี้กลับมองข้ามสิ่งที่เกิดขึ้นและไปหงุดหงิดกับเรื่องการที่ยู่ฟานบาดเจ็บแทน ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่ตระกูลโม่โดนข่มเหงได้ง่ายดายขนดนี้ ผู้อาวุโสนิกายจุลกระบี่สองคนสามารถสร้างปัญหาในบ้านของพวกเขาได้ตามใจงั้นหรือ ?
“ตระกูลโม่กลัวนิกายจุลกระบี่ น่าแปลก ด้วยความแข็งแกร่งของตระกูลโม่แล้ว พวกเขาไม่น่าจะอ่อนแอกว่านิกายจุลกระบี่ ข้าสงสัยว่าทำไมตระกูลโม่ได้ถึงกลัวพวกนั้นมากถึงเพียงนี้ ดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ของสี่กลุ่มในแคว้นนี้จะไม่ได้เรียบง่ายแบบที่เห็น” เจี้ยนเฉินคิด เจี้ยนเฉินทำราวกับว่าคิดเรื่องอื่นอยู่ ก่อนจะป้องมือให้กับผู้นำตระกูลแล้วพูดขึ้น “ผู้นำตระกูล เรื่องนี้เกิดขึ้นเพราะข้า ดังนั้นทำไมไม่ปล่อยให้ข้าจัดการมันเอง ? ข้าอยากจะดูว่าผู้อาวุโสขอบเขตเทพสองคนจากนิกายจุลกระบี่นี้จะจัดการกับข้ายังไง และพวกนั้นมีความแข็งแกร่งมากพอจะเอาตัวข้ากลับไปหรือไม่”
ผู้อาวุโสทั้งสองลังเลเมื่อเห็นท่าทีใจเย็นของเจี้ยนเฉิน พ
