รรพกาลของเขา
ตอนที่เจี้ยนเฉินยุ่งอยู่กับเม็ดพลังบรรพกาลของตนนั้น ผู้อาวุโสตระกูลลู่ที่ได้ออกไปฆ่าคนที่หนีไปนั้นได้กลับมายังตระกูล ตอนนั้นหัวหน้าตระกูลและผู้อาวุโสทั้งแปดได้มารวมตัวกันพูดคุยกันอยู่ในห้องโถง พวกเขาต่างก็พากันเคร่งเครียดและถึงกับใช้ค่ายกลห่อหุ้มห้องเอาไว้ พวกเขาใช้วิธีนี้เพื่อกันไม่ให้ใครแอบฟังสิ่งที่พวกเขาพูดคุยกันอยู่ พวกเขาพากันระวังตัวกันอย่างมาก
“หัวหน้าตระกูล ตามจำนวนแล้ว คนงานในเหมืองและยามที่หนีไปนั้นโดนฆ่าไปแล้ว นอกจากคนงานในเหมืองที่อาจจะโดนขั้นเทพพาตัวไปนั้น แม้แต่ยามที่ยังคงภักดีต่อเราก็ยังโดนกำจัด” ผู้อาวุโสบอกกับหัวหน้าตระกูล
หัวหน้าตระกูลนั่งอยู่ที่ปลายโต๊ะแสดงสีหน้ากังวลออกมา เขาถอนหายใจออกมาเบา ๆ “การปรากฏตัวของเหรียญผลึกระดับสูงในภูเขาเมฆดำนี้อาจจะคู่ควรกับการเฉลิมฉลอง มันมีความหมายต่อตระกูลลู่อย่างมาก ข้าไม่คิดว่ามันจะเกิดเรื่องวุ่นวายเช่นนี้ในเวลาสำคัญ เฮ้อ ตอนนี้สิ่งที่ข้ากังวลมากที่สุดคือเรื่องว่าจะมีสายลับที่มาจากองค์กรอื่นในหมู่ยามและสายลับเหล่านั้นได้แพร่งพรายข่าวเรื่องเหรียญผลึกระดับสูงนี้ก่อนที่เราจะควบคุมสถานการณ์ได้ หากเป็นเช่นนั้นแล้วเราก็ไม่อาจจะรักษาเหมืองได้อีกต่อไป ข้าไม่ได้กังวลว่าขั้นเทพจะแพร่งพรายข่าวนี้ออกไป เพราะนั่นก็ไม่ได้ส่งผลดีต่อเขาหากเขาทำเช่นนั้น”
“หัวหน้าตระกูล หากเราพบตัวตนของจอมยุทธลึกลับผู้นั้นล่ะ ? ” ผู้อาวุโสคนหนึ่งถ
