จันทร์แจ่มไว้ในมือซ้ายในขณะที่เขาเดินทางไปกับเฉินเจี้ยน พวกเขาเข้าไปในอุโมงค์ด้วยกันออกจากโลกดั้งเดิมของพวกเขา
อุโมงค์สู่โลกแห่งเซียนไม่ได้เกิดจากความโกลาหล แต่เป็นลูกบอลที่มีสีสันหลากหลาย พวกมันก่อเป็นเส้นยาวของกระแสหลายสีเติมเต็มอยู่ทุกมุมของอุโมงค์
ในเวลาเดียวกันแรงกดดันมหาศาลถูกอัดเข้ามาจากทุกทิศทุกทาง แรงกดดันนั้นหนักมากจนสามารถฆ่าเซียนจักรพรรดิได้ จอมยุทธขอบเขตดั้งเดิมเท่านั้นที่สามารถต้านทานได้
เจี้ยนเฉินและเฉินเจี้ยนทนต่อความกดดันได้อย่างง่ายดายเดินผ่านอุโมงค์มิติอย่างระมัดระวัง พวกเขามองไปรอบ ๆ ด้วยความอยากรู้เมื่อเจี้ยนเฉินเห็นเฉดสีหลากสีอยู่เต็มในอุโมงค์ เขาก็พลันเห็นการเปลี่ยนแปลงของภูมิทัศน์ในทันที ซึ่งแตกต่างกันระหว่างแสงและความมืด ผ่านเฉดสี เขาดูเหมือนจะเห็นโลกทอประกายอย่างพร่ามัว แต่ละโลกแตกต่างกัน แต่ละโลกมีระบบและวัฒนธรรมของตนเอง บางครั้งเขาอาจเห็นการต่อสู้ระหว่างจอมยุทธในระดับต่าง ๆ ในโลก บางคนมีพลังในขณะที่บางคนอ่อนแอ พวกเขาอาจอ่อนแอเช่นเดียวกับจอมยุทธขอบเขตเซียน หรือแม้แต่จอมยุทธขอบเขตมนุษย์ แต่เขาก็จะได้เห็นการต่อสู้ระหว่างจอมยุทธขอบเขตดั้งเดิมด้วยเช่นกัน
อย่างไรก็ตาม ภาพมีความพร่ามัวอย่างมากและเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วเป็นพิเศษ แต่ละภาพจะปรากฏขึ้นและหายไปในเสี้ยววินาทีทำให้ไม่สามารถแยกแยะได้ว่าจริงหรือไม่
“สิ่งที่เจ้าเห็นเป็นจริงทั้งหมดเพราะเรากำลังเคลื่อนที่ผ่
