่นเตียวซวี่อัน ก็เปรียบเสมือนดาบที่สังหารผู้คน!”
ฟางซื่อเอ่ย “นั่นน่ะสิ ครั้งนี้พวกเราโชคดีที่รอดพ้นมาได้ หากถูกคนพวกนั้นเล่นงานเข้าจริงๆ ผลที่ตามมาคง…”
อวิ๋นเจียวเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น “เหตุใดท่านผู้ว่าการมณฑลถึงได้มาตรวจสอบเตียวซวี่อันที่อำเภอจิ่วจิ้นกะทันหันเช่นนี้ล่ะเจ้าคะ? แถมยังตัดสินโทษเตียวซวี่อันภายในวันเดียวอีก!”
ประสิทธิภาพสูงเกินไปแล้วกระมัง? เรื่องนี้มองอย่างไรก็รู้สึกแปลกประหลาด
อวิ๋นโส่วจงและฟางซื่อสบตากัน ฟางซื่อจึงเอ่ยขึ้น “บางทีท่านผู้ว่าการมณฑลอาจจะจับตาดูเตียวซวี่อันมานานแล้ว ในมือมีหลักฐานเพียงพอ จึงได้กวาดล้างคนพวกนั้นได้ในคราวเดียว”
อวิ๋นโส่วจงเอ่ย “ว่าไปแล้ว ผู้ว่าการมณฑลผู้นี้ก็มีความเด็ดขาดอยู่ไม่น้อย!”
พวกเขาคิดหาเหตุผลอื่นไม่ออก จึงสรุปได้ว่าความดีความชอบครั้งนี้คงเป็นเพราะผู้ว่าการมณฑลผู้นี้ไม่ใช่คนที่อยู่เฉยๆ แต่เป็นคนทำงานจริงจัง
ทว่าพวกเขาไม่รู้เลยว่า อาจารย์ตั่งกลับเดาออกว่าเบื้องหลังเรื่องนี้เป็นฝีมือของใคร เขาอดถอนหายใจไม่ได้ ดูเหมือนว่าตระกูลอวิ๋นจะมีความสำคัญในใจของท่านโหวมากกว่าที่เขาคิดไว้เสียอีก
อวิ๋นเจียวเงยหน้าขึ้นถามอวิ๋นโส่วจง “ท่านพ่อ เช่นนั้นพวกเราจะออกเดินทางไปเมืองจิ่วเจียงเมื่อไหร่เจ้าคะ?”
อวิ๋นโส่วจง “อีกไม่กี่วันก็อ
