มันได้ เจี้ยนเฉินจึงสามารถอดทนกับความเจ็บปวดดังกล่าวได้
พลังบรรพกาลในตันเถียนของเจี้ยนเฉินเพิ่มขึ้น เจี้ยนเฉินใช้พลังบรรพกาลในการบ่มเพาะเพื่อกลั่นพลังเสี้ยวเล็ก ๆ อันนี้
แม้ว่าพลังของเขาจะเพิ่มขึ้น แต่เขาก็กลั่นมันได้แค่เล็กน้อยเท่านั้น เจี้ยนเฉินจึงใช้เวลาไม่นานนักเพื่อกลั่นมัน
เจี้ยนเฉินไม่ได้ยิ้มหลังจากกลั่นพลังสายนั้นแล้ว เขาขมวดคิ้วแทน เขาลืมตาช้า ๆ และพูดว่า พลังงานเล็กๆถูกกลั่นแล้วแต่ไม่เกิดอะไรขึ้น มันไม่เป็นประโยชน์ต่อข้า มันเป็นไปไม่ได้ที่ข้าจะกลั่นพลังของเมฆได้หรือ ?
นี่เป็นไปไม่ได้ พลังบรรพกาลเป็นพลังที่อยู่ในจุดสุดยอดของจักรวาลนอกเหนือจากปราณหยานหวง ไม่มีพลังประเภทไหนที่จะสู้กับพลังบรรพกาลได้ แม้แต่ปราณหยิน-หยางจากบรรพกาล แม้ว่าพลังบรรพกาลของข้าจะใกล้ชิดกับพลังบรรพกาลของจริง แต่มันก็ควรจะมีลักษณะของพลังบรรพกาลของจริง แม้ว่าพลังของเมฆจะทรงพลังกว่าร่างบรรพกาลขั้น 8 ของข้า แต่มันก็เป็นพลังที่ไม่มีเจ้าของ เมื่อเป็นเช่นนี้ข้าก็สามารถบอกได้ว่ามันมีโอกาสสูงมากที่ข้าจะสามารถดูดซับและกลั่นพลังของมันได้สำเร็จ เจี้ยนเฉินเลิกคิดว่าพลังบรรพกาลของเขาไม่อาจกลั่นพลังของเมฆได้ มันไม่ได้ถูกจัดอยู่ในห้าองค์ประกอบของโลก แน่นอนว่าการรับพลังเหล่านั้นเข้ามาในร่างบรรพกาลนั้นเป็นไปได้
เจี้ยนเฉินไม่ยอมแพ้และยังคงดูดซับและกลั่นพลังของเมฆต่อไป เขายิ่งมั่นใจมากขึ้นว่าร่างบรรพกาลของเขาสามารถดูดซับพ
