งหยิงเว่ยตะโกนในใจ ใจเขาเริ่มเต้นรัวไม่อาจจะควบคุมได้ เขาเริ่มเครียดและสูญเสียความเยือกเย็น, ความหยิ่งทะนงที่มีมาก่อนหน้านี้ไป
ตาของโอวหยางหยิงเว่ยหรี่ลงและรู้สึกตะลึงยิ่งกว่าเดิม เขาพบว่าปราณกระบี่นั้นไม่ได้สลายไปหลังจากที่ปะทะกับการโจมตีและกระบี่ของเขา มันยังพุ่งเข้าหาเขาเป็นลำแสงสีขาว
ปราณกระบี่เคลื่อนที่ได้อย่างรวดเร็วราวกับว่าก้าวข้ามขอบเขตมิติและเวลา มันได้มาถึงแทบจะทันทีและแม้ด้วยความแข็งแกร่งขั้นแลกเปลี่ยนของโอวหยางหยิงเว่ย เขาก็ได้แค่มองดูมันเข้าหาเขาโดยไม่อาจจะทำอะไรได้
ฉัวะ !
ปราณกระบี่พุ่งทะลุอกของโอวหยางหยิงเว่ยและพุ่งไปต่อยังอุโมงค์ด้านหลัง ปราณกระบี่นั้นได้สร้างคลื่นขึ้นมาในอุโมงค์และทำให้มันสั่นไหวอย่างรุนแรง
ปัง !
ตอนนั้นเองอกของโอวหยางหยิงเว่ยก็ระเบิดออกพร้อมกับฝนเลือดและเนื้อที่กระจายออกมา รูขนาดเท่ากับหัวคนปรากฏขึ้นที่อกของเขา เนื้อและอวัยวะภายในส่วนนั้นหายไปจนหมด
ปราณกระบี่ก่อนหน้านี้มีพลังที่แข็งแกร่งและรุนแรง พลังนี้มากจนร่างกายของโอวหยางหยิงเว่ยทนรับไม่ไหว ร่างกายของเขาระเบิดออกตอนที่พลังงานนั้นส่งผ่านตัว
โอวหยางหยิงเว่ยร้องออกมาก่อนจะกระเด็นออกไปราวกับลูกธนู เขาหน้าซีดและได้รับบาดเจ็บสาหัส
เฉียงซ่งวางมือที่หลังของโอวหยางหยิงเว่ยและต้องกระเด็นกลับไปด้วย เขามองไปที่แผลของโอวหยางหยิงเว่ยและหรี่ตาลง เขามองไปที่มือตัวเองซึ่งหายไปก่อนจะเครียดอย่างมาก
ขั้นรับมอบ 5
