กมองจากมุมมองภายนอกแล้ว จำนวนคนที่ประสบความสำเร็จได้ในวัยเท่าเขานั้นมีเพียงแค่หยิบมือ หรือบางทีอาจจะไม่มีคนที่ทัดเทียมเขาได้
แค่ตอนที่นายน้อยเกาะมาปรากฏตัวตรงหน้าเขา เขาถึงได้รู้ว่าสิ่งที่เขารู้สึกว่ายิ่งใหญ่นั้นไม่ได้มีค่าใด ๆ เลย
“มันเป็นเพราะท่านน้า มันเป็นความผิดของเขา” เจียงหยางซูโทษเจี้ยนเฉินและไม่ยอมรับว่าตัวเองแย่กว่านายน้อยเกาะ เขาโทษเจี้ยนเฉินเพราะเขาเป็นนายน้อยของตระกูลเจียงหยาง ดังนั้นฐานะของเขาจึงถือว่ายอดเยี่ยม เขาไม่ให้ตัวเองแย่กว่าใครอื่น เขามีความคิดว่าตัวเองนั้นดีกว่าคนอื่น ๆ
“ข้าคิดว่าทุกคนคงรู้จักลูกท้อเมฆม่วงและใบชาหยั่งรู้ แต่ข้าไม่คิดว่าท่านจะเคยเห็นผลึกพวกนี้ ผลึก 1 ชิ้นเท่ากับแก่นอสูรระดับ 9 แต่พวกมันดีกว่า นี่คือของขวัญเล็กน้อยที่มอบให้กับหัวหน้าตระกูล หากท่านใช้ผลึกทั้งสามในการบ่มเพาะ ความแข็งแกร่งของท่านจะเพิ่มขึ้นอย่างมากในเวลาอันสั้น แล้วท่านค่อยกินลูกท้อหลังจากผ่านไปหลายสิบปีและท่านก็จะกลายเป็นเซียนจักรพรรดิได้อย่างแน่นอน” ซ่างกวนเอ๋อเจี้ยนพูดขึ้นมาดัง ๆ
“ดี ! ดี ! ดี ! ข้ารับของขวัญทั้งหมดจากนายน้อยเกาะละกัน ฮาฮา นี่คือของขวัญที่มีค่ามากที่สุดที่ข้าเคยได้รับมาในชีวิต” เจียงหยางป้าหัวเราะและไม่ปฏิเสธ เขาปิดกล่องแล้วส่งมันให้กับลุงเจียงต่อ
ในเวลาเดียวกันตาของเจียงหยางซูก็เป็นประกายขึ้นมา เขาตัดสินใจแล้วและมองไปที่กล่องที่มีลูกท้อเมฆม่วง หลังจากที่พิธีน
