ห่งเกาะสามเซียนและเนื่องจากเขาพาเสี่ยวเหยียนและเสี่ยวเยี่ยมาด้วย เขาจึงมีฐานะที่ถือว่ายิ่งใหญ่ในตระกูลเจียงหยาง แม้แต่บรรพชนจากสาขาซูก็ยังต้องมาทักทาเขาด้วยตัวเอง
ซ่างกวนเอ๋อเจี้ยนนั้นสุภาพอย่างมาก เขาถึงกับปฏิบัติต่อคนรับใช้อย่างใจกว้าง ตอนที่เห็นสมาชิกระดับสูงของตระกูล เขาก็จะโค้งให้กับพวกนั้นโดยไม่โอ้อวดตัวเอง ดังนั้นทุกคนในตระกูลจึงชอบนายน้อยผู้นี้ ไป๋หยุนเทียน ทำราวกับว่าซ่างกวนเอ๋อเจี้ยนเป็นญาติของตัวเอง นางน่ะชอบเขามาก
ซ่างกวนเอ๋อเจี้ยนไม่ได้บอกความจริงว่าตนเป็นลูกของเจี้ยนเฉิน ดังนั้นทุกคนในตระกูลจึงไม่รู้เรื่องนี้ เขาแค่วางตัวไว้ในฐานะนายน้อยแห่งเกาะสามเซียน
ตอนที่เขาอยู่ในตระกูลเจียงหยาง ซ่างกวนเอ๋อเจี้ยนได้รู้เรื่องในอดีตของพ่อตัวเองหลายอย่าง แน่นอนว่าไม่มีใครอื่นรู้ว่าไป๋หยุนเทียนบอกเล่าเรื่องเหล่านี้ทั้งหมดกับเขา
หลายวันต่อมา ซ่างกวนเอ๋อเจี้ยนก็ร่ำลาเจียงหยางป้าและไป๋หยุนเทียน เขาได้ออกจากตระกูลเจียงหยางกับพี่สาวทั้งสองและยังทำตัวไม่โดดเด่นแต่อย่างใด
“เสี่ยวเป่า เจ้าต้องการจะไปไหนต่อ ? ” เสี่ยวเหยียนถามซ่างกวนเอ๋อเจี้ยน
“ข้าอยากไปที่สำนักหัวหยุนเพื่อพบกับหัวหน้าสำนักพวกนั้น เฉิงหมิงเซียง….”
