ษ์อดไม่ได้ที่จะคิดถามคำถามเดียวกันออกมาน้องชาย เจ้ากำลังแต่งงานและเจ้าก็ไม่ได้เชิญข้า ข้ายังเป็นพี่สาวของเจ้าอีกงั้นรึ ? เสียงที่เจี้ยนเฉินคุ้นเคยก็ปรากฏ บนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยหิมะมีหญิงสาวคนหนึ่งปรากฏตัวออกมาอย่างเงียบ ๆ นางมีความงามที่น่าหลงใหลและสวมชุดสีขาวราวกับหิมะ ขณะที่นางลอยอยู่บนท้องฟ้า มันราวกับว่านางได้หลอมรวมไปกับหิมะทั้งหมดพี่สาว ! เจี้ยนเฉินตะโกนออกมาอย่างดีใจและประหลาดใจ เขารู้สึกตื่นเต้นมาก มันเป็นช่วงเวลาสำคัญกับเขาอย่างมากที่เจียงหยางหมิงเยว่สามารถมางานแต่งของเขาได้เถี่ยต้า, เทพเจ้าแห่งท้องทะเล, หยางลี่, กุยไห่ยี่เต่าและเฟิงเซียวเทียนต่างก็จ้องมองไปที่เจียงหยางหมิงเยว่ในเวลาเดียวกัน รูม่านตาของเขาหดแคบ พวกเขาทั้งหมดต่างก็ตกใจนี่เป็นเพราะเขาสามารถบอกได้ว่าเจียงหยางหมิงเยว่นั้นเหนือกว่าเซียนจักรพรรดิและเข้าไปถึงขอบเขตดั้งเดิมแล้วนางอาจจะไปถึงขั้นรับมอบช่วงปลายเจียงหยางหมิงเยว่ตะโกนเบา ๆ และมองเจี้ยนเฉินอย่างไม่พอใจอย่างมาก นางพูดว่า ดีมากที่เจ้ายังจำข้าได้อยู่ ข้ายังเคยคิดว่าเจ้าได้ลืมข้าไปนานแล้ว และไม่ได้ชวนพี่สาวของเจ้ามาในวันสำคัญเช่นนี้ แต่ข้าก็ไม่ได้ถูกเชิญจนต้องมาด้วยตัวเอง อย่างไรก็ตามโชคดีที่ข้ายังไม่ได้มาสาย ข้ายังคงมางานแต่งของเจ้าทันเวลาพอดีหมิงเยว่ ! ในหมู่ผู้คนหยูเฟิงหยานสั่นสะท้าน ในที่สุดนางก็อดไม่ได้ที่จะตะโกนเรียกลูกสาวของนางเสียงดัง แม้ว่านางจะอยู
