่ห่างกันเจียงหยางหมิงเยว่ตัวแข็ง ในขณะที่นางจ้องมองไปยังหยู่เฟิงหยานที่โรนราท่ามกลางฝูงชน นางรู้สึกน้ำตารื้นขึ้นมาทันที ดวงตาของนางยังคงแดงเล็กน้อยก่อนที่จะไหลลงมาอย่างไม่อาจควบคุมได้ นางไม่สนใจเรื่องของกับเจี้ยนเฉินอีกต่อไป นางพุ่งเข้าไปหาหยูเฟิงหยานอย่างรวดเร็ซ นางกอดหยูเฟิงหยานอย่างมีความสุขเจียงหยางป้าและไป๋หยุนเทียนที่นั่งอยู่บนเวทีต่างก็จ้องมองไปทางเจียงหยางหมิงเยว่และหยูเฟิงหยานด้วยรอยยิ้ม ผู้คนก็มากันครบในท้ายที่สุด อย่างไรก็ตามมีการจัดพิธีแต่งงานของเจี้ยนเฉินอยู่ตอนนี้ ดังนั้นมันจึงไม่ใช่เวลาที่จะมารำลึกถึงความหลังกัน แม้ว่าพวกเขาทั้งสองจะคิดถึงเจียงหยางหมิงเยว่เช่นกัน แต่ก็อดไม่ได้ที่จะต้องเก็บความรู้สึกเอาไว้เจียงหยางหมิงเยว่ทะลวงไปถึงขอบเขตดั้งเดิมแล้ว แต่นางก็ปฏิเสธที่จะนั่งอยู่ในส่วนที่จัดไว้ให้ของคนที่อยู่ในขอบเขตดั้งเดิม นางอยู่กับหยูเฟิงหยานเจียงหยางหมิงเยว่ได้บรรลุร่างน้ำแข็งที่ลึกซึ้งหลังจากการเก็บตัว นางสามารถควบคุมความเย็นภายในตัวของนางได้ตามต้องการ ดังนั้นจึงไม่จำเป็นที่นางและแม่ของนางจะอยู่ห่างกันเหมือนครั้งล่าสุดที่พวกเขาพบกันด้านนอกศาลาเทพธิดาน้ำแข็งหยางลี่ เจ้ามีลูกหลานที่น่าประทับใจมากจริง ๆ มีจอมยุทธขอบเขตดั้งเดิม 2 คนและพวกเขาก็ยังบ่มเพาะมาไม่ถึง 100 ปี กุยไห่ยี่เต่าพูดกับหยางลี่ด้วยความอิจฉาหยางลี่หัวเราะเบา ๆ เขารู้สึกดีใจอย่างมาจากภายในที่มีลูกหลานที
