เซียงฉินไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น แต่นางก็ยังคงทำตามคำสั่งของเก๋อซื่อ
ไม่นานก็มีคนสี่คนคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเก๋อซื่อ “เรียนท่านฮูหยิน โปรดบอกพวกข้าเถิด มิเช่นนั้นพวกข้าจะ…” บ่าวชายชุดเทาคนหนึ่งเอ่ยถามเก๋อซื่อพลางคำนับ
คนทั้งสี่คนนี้เป็นบุตรธิดาของบ่าวคนสนิทสี่คนที่ติดตามเก๋อซื่อมาตอนที่นางแต่งงาน หลังจากที่อูอี๋เหนียงมาเข้ามาในจวน บ่าวคนสนิทสี่คนนั้นก็ถูกใส่ร้ายและถูกขับไล่ออกไป
โชคดีที่เก๋อซื่อสละอำนาจในการดูแลจวน จึงทำให้เด็กทั้งสี่คนนี้รอดพ้นจากเคราะห์ภัยมาได้
เด็กทั้งสี่คนนี้ปรนนิบัติเก๋อซื่อมาตั้งแต่เด็ก นางเห็นพวกเขาเติบโตขึ้นมา ตัวนางเองก็ไร้บุตรธิดา บวกกับรู้สึกผิดต่อบ่าวคนสนิทสี่คนนั้น จึงดูแลพวกเขาเป็นอย่างดี
เด็กทั้งสี่คนนี้ก็ไม่ใช่ตุ๊กตาดินเผาไร้หัวใจ พวกเขามีความรู้สึกต่อเก๋อซื่ออย่างลึกซึ้ง บวกกับตอนที่พ่อแม่พี่น้องถูกขับไล่ออกไป ก็เคยกำชับพวกเขาให้ดูแลเก๋อซื่อเป็นอย่างดี ดังนั้นพวกเขาจึงซื่อสัตย์ต่อเก๋อซื่อเป็นอย่างยิ่ง
ทั้งสี่คนมองไปที่เก๋อซื่ออย่างพร้อมเพรียง ราวกับว่าหากนางไม่พูด พวกเขาก็จะไม่ยอมจากไป
เก๋อซื่อยิ้มขมขื่น “เดิมทีข้าตั้งใจจะให้พวกเจ้าทั้งสองคู่แต่งงานกันในอีกสองปีข้างหน้า พวกเจ้าเติบโตมาด้วยกัน ความรู้สึกก็ลึกซึ้ง ปกติข้าเห็นแล้วก็รู้สึกยินดี ไม่ได้คิ
