นเฉินก็ปลิวไปจากกรงแห่งแสงสว่าง มือขวาของเด็กชายก็หายไปเช่นกัน
วินาทีต่อมา แขนใหม่ก็งอกออกมาจากร่างของเด็กชาย เด็กชายคนนั้นหมองลงอย่างชัดเจนเมื่อแขนใหม่ปรากฏขึ้น
เจี้ยนเฉินพ้นจากการกักขังทันทีที่เขาออกจากขอบเขตของแสงสีแดง เขารวบรวมปราณกระบี่ด้วยนิ้วและโจมตีกรงแสงสีแดงจากด้านนอก มันสั่นอยู่ตลอดเวลาภายใต้การโจมตีของเขา
เด็กชายชุดแดงใช้พลังทั้งหมดสู้กับกระบี่ม่วงฟ้าภายในกรงแสงสีแดง เขาพูดด้วยใบหน้าที่ดุร้ายว่า “กระบี่แห่งหยินและหยาง เมื่อข้าปราบปรามเจ้าได้สำเร็จ ข้าจะโยนเจ้าลงไปในมิติที่ถูกกระบี่ทั้งสี่จากเจ้านิพพานบัดซบนั่น ข้าอยากจะดูว่าเจ้าจะกลับมาอย่างไร หากเจ้ามดนั่นไม่ได้ความช่วยเหลือจากเจ้า ข้าคงจะไม่ต้องใช้ความพยายามใด ๆ ในการฆ่ามัน ยังไงซะนี่คืออาณาเขตของข้า ข้าคือปกครองสูงสุดภายในอาณาเขตของข้า”
“จิตวิญญาณหอคอย ระดับพลังของเจ้าไม่สามารถฆ่านายท่านได้หรอก หอคอยอนัตตานี้จะช่วยนายท่านได้อย่างดีเยี่ยม และเขาก็มาด้วยความตั้งใจที่เอามันไปให้ได้ วิธีเดียวที่เจ้าจะอยู่รอดได้คือยอมจำนนต่อนายท่าน” จือหยิงพูดเกลี้ยกล่อม นางใช้ทุกสิ่งที่มีต่อต้านการปราบปรามของเด็กชาย
” ฮ่าฮ่าฮ่า,กระบี่แห่งหยินและหยางเจ้าบ้าไปแล้วเหรอ? เจ้าต้องการให้ฉันยอมแพ้ต่อมด,” เด็กชายหัวเราะดัง.เสียงของเขาเต็มไปด้วยความรังเกียจและถากถาง.
จิตวิญญาณหอคอย ฉิงโซวและข้าเกิดในจักรวาลและเปลี่ยนร่างจากปราณหยินและหยาง เจ้าก็เ
