กิดมาจากจักรวาลและแปลงร่างเป็นเส้นทางในโลก เราไม่ต้องการเห็นเจ้าตายที่นี่เช่นกัน นายท่านอาจยังอ่อนแอ แต่เขาไม่ได้ง่ายอย่างที่เจ้าจินตนาการไว้ จิตวิญญาณหอคอย เจ้าต้องรู้ว่าไม่ว่าเจ้าจะแข็งแกร่งขนาดไหนถึงแม้ว่าเจ้าจะถึงจุดสูงสุดของอัครสูงสุดหรืออมตะเที่ยงแท้ เจ้าก็จะไม่สามารถตรวจพบได้ มีแต่จิตวิญญาณของเราเท่านั้นที่เกิดมาจากจักรวาล ใช้ความสามารถนั้นและมองเจ้านายของเรา ข้าเชื่อว่าเจ้าจะสามารถมองเห็นอนาคตได้” จือหยิงกล่าวอย่างจริงใจ
“หืมม มดยังไงก็เป็นมดอยู่วันยังค่ำ ดังนั้นถ้าเขาไม่ธรรมดา ? เขาจะกลายเป็นจอมปราชญ์สูงสุดของโลกอมตะและดูว่าเกิดอะไรขึ้นกับจอมปราชญ์สูงสุดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลกอมตะ เจ้านิพพานบัดซบนั่น เขาก็ตายไปในตอนท้ายเช่นกัน” เด็กชายหัวเราะเยาะ เขาไม่ได้สนใจเจี้ยนเฉินเลย แต่เขาก็ยังอยากที่จะเหลียวมองไปที่เจี้ยนเฉิน
การจ้องมองครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพียงการสังเกต เขาใช้ความสามารถพิเศษของเขาในฐานะจิตวิญญาณในการมองเห็นอนาคตของใครบางคน
ใบหน้าของเด็กชายเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดหลังจากนั้น ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจและไม่เชื่อ
” ไม่..เป็นไปไม่ได้..สิ่งนี้เป็นไปไม่ได้..มันถูกห้าม โลกไม่สามารถอนุญาตให้สิ่งนี้เกิดขึ้นได้ มันไม่ควรเกิดขึ้น … “
